پایتخت شعر ایران

نام شعر: اذن چشم اگر بستی و دیدی یاری از بالا رسید دستِ خالی بودی و فرمان زِ ناپیدا رسید سنگ اگر افتاد، مپندار از کفِ انسان فتاد آن‌چه در میدان اثر کرد از همان معنا رسید گام اگر لرزیده از راهی دیگر تو خود مرو پشتِ این ماندن،توانی همچنان هم‌پا رسید بی اذنِ نور کارِ جهان بیهودگی ست کارِ ما هم کارِ اوست، هر جا  سخن از «ما» رسید ما فقط آیینه ای از جلوه یِ شک و یقین رمزِ پیروزی فقط از جانبِ یکتا رسید شاعر: مسعود آزادبخت نهم رمضان ۱۴۴۷ هشتم اسفند ۱۴۰۴ با الهام از آیه...

تو عاشق پرواز و بیا یه بار تاس بندازیم... که گر اوج بگیریم باهم جفت شیش زندگی رو می سازیم... ولی تاس من نحس بود بی‌تو انگاری توی زندانم..... نحسی تاس برای چه بود کاش این تاس نمیشد پایانم.... بعد تو من مثل گوسفند،عاشق قصابم.... بعد تو برای سلاخی عشق،چقدر بی تابم.... بعدتو، یک پاراگراف خالی یک عددم بی تو.... بعد تو، یک جمله ناتمام یک تن سردم بی تو .... بدون تو من هیچم مثل گریه‌ی آخرِ آوازم... از سوز دلم بشنو که چنگ غم می زند ، برسازم.... با گفتن این شعر فهمیدی چه آتشی زدی بر جانم؟؟...

معرفی بزرگ‌ترین فهرست کتاب‌های پیشنهادی نمایشگاه مجازی تهران از سوی انتشارات حوزه مشق با نزدیک شدن به روزهای پایانی اردیبهشت و آغاز سی و هفتمین دوره نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران که این بار به صورت مجازی برگزار می‌شود، بسیاری از جستجوهای کاربران پیرامون این پرسش است که از نمایشگاه مجازی کتاب تهران چه کتابی بخرم و کدام عناوین ارزش افزودن به سبد خرید را دارند. انتشارات حوزه مشق با معرفی مجموعه‌ای گسترده از آثار داستانی، آموزشی، انگیزشی، زندگی‌نامه‌های الهام‌بخش و منابع تخصصی، یکی از فعال‌ترین ناشران این دوره خواهد بود. در این خبر، تازه‌ترین فهرست کتاب‌های این انتشارات را به...

حضور محبوب‌ترین نویسندگان نسل نوجوان و جوان در نمایشگاه مجازی کتاب تهران با آثار انتشارات حوزه مشق هم‌زمان با نزدیک شدن به روزهای پایانی اردیبهشت، سی و هفتمین دوره نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران به صورت مجازی برگزار می‌شود و بسیاری از مخاطبان، مخصوصاً نوجوانان و جوانان، این پرسش را جستجو می‌کنند که از نمایشگاه مجازی کتاب تهران کتاب چه نویسندگانی بخرم و کدام چهره‌ها در این دوره حضور دارند. انتشارات حوزه مشق در این دوره با معرفی مجموعه‌ای گسترده از نویسندگان محبوب و شناخته‌شده نسل جدید حضور خواهد داشت؛ نویسندگانی که آثارشان در شبکه‌های اجتماعی، کتاب‌فروشی‌ها و میان مخاطبان جوان...

تبدیل پایان‌نامه به کتاب؛ فرصتی طلایی برای دیده شدن در دنیای علمی   اگر پایان‌نامه یا رساله خود را با زحمت فراوان نوشته‌اید، چرا آن را به یک کتاب علمی ارزشمند تبدیل نکنید؟ بسیاری از پژوهشگران، دانشجویان کارشناسی ارشد و دکتری پس از دفاع از پایان‌نامه، به دنبال راهی هستند تا حاصل تحقیقات خود را ماندگارتر کرده و آن را در سطح گسترده‌تری منتشر کنند. تبدیل پایان‌نامه به کتاب یکی از بهترین روش‌ها برای ثبت دستاوردهای علمی، افزایش اعتبار پژوهشی و ارتقای رزومه علمی است.   انتشارات حوزه مشق با تجربه در حوزه چاپ و انتشار آثار علمی، خدمات تخصصی...

مانیفستِ شیدایی؛ در ستایشِ مانارز       مانارزِ من، آرامِ بی‌قرارِ جانم؛ نمی‌دانم از کجای این آشوبِ مدام آغاز کنم که به تو ختم نشود. انگار تمامِ جاده‌های جهان، تمامِ سطر‌های نانوشته‌ی کتاب‌ها و تمامِ نُت‌های سرگردان در اتمسفر، تنها یک مقصد دارند و آن، تماشایِ اعجازِ حضورِ توست. من، که عمری را در میانِ تحلیلِ قدرت‌ها و سنجشِ توازنِ جهان سپری کرده‌ام، امروز در پیشگاهِ چشمانت، به یک «خلعِ سلاحِ کامل» رسیده‌ام. تو تنها قدرتی هستی که بدونِ شلیکِ حتی یک واژه، تمامِ سنگرهایِ منطقِ مرا فتح کرده‌ای.   می‌خواهم از آن «حیرانی» بنویسم که وقتی نامت بر...

  «تقدیم به آرامِ جانم، مانارز...» در میانهٔ تحلیلِ جهان و تماشایِ جزر و مدِ قدرت‌ها، ناگهان به نقطه‌ای رسیدم که تمامِ محاسباتم را بر هم زد؛ و آن نقطه، تماشایِ لبخندِ تو بود. مانارزِ من، می‌گویند جهان را ابرقدرت‌ها می‌سازند، اما من می‌گویم جهانِ من، تنها گردِ یک مدار می‌چرخد و آن، طنینِ صدای توست. تو همان «وتویِ» قاطعی هستی که بر تمامِ دلتنگی‌ها و آشوب‌های ذهنم خط بطلان می‌کشی. در روزگاری که همه به دنبالِ تسخیرِ زمین‌اند، من در آرزویِ آنم که در جغرافیایِ نگاهت، برای همیشه پناهنده شوم. نوروزِ امسال برای من نه با تحویلِ سال، که...

  مریم؛ ای ازل و ابدِ عشق   در عالمِ معنا، پیش از آنکه زمان آغاز شود و پیش از آنکه کائنات غبارِ نیستی را از تن بتکانند، نام تو در لوحِ محفوظِ جانم حک شده بود. تو برای من نه یک انتخاب در میانهٔ راه، که یک تقدیرِ محتوم در آغازِ خلقت بودی. وقتی از عشقِ «ازلی» سخن می‌گویم، منظورم ثانیه‌ای است که هنوز خورشید نمی‌تابید، اما من در ظلمتِ عدم، بوی پیراهن تو را می‌شناختم. و وقتی از «ابد» می‌گویم، یعنی تا آنجایی که دیگر حتی مرگ هم جرئتِ نفس کشیدن ندارد، من هنوز مریدِ چشمانِ تو خواهم...

«زمستانِ مامان خمار» نه، زمستان نبود… زمستان، پس از او آغاز شد؛ وقتی که «مادربزرگم، خمار بانو» کفش‌هایش را از خاک برکشید و با پروازِ فرشتگان هم‌آواز شد. آن‌گاه، سکوت بر خانه نشست. و قفسهٔ سینهٔ ما از فریادِ اشک‌هایی که در خود ریختیم، ترک برداشت. دلخوشی‌های قدیمی خانه، همچون شمع‌های پُک‌خورده، یکی یکی خاموش شدند. هر غروب، دلتنگی را چون خنجری یخ‌زده در سینه‌ام می‌نشاند. کاش باز می‌گشت و مهمان خانه ما می‌شد؛ جانمازِ گُل‌دارش را باز می‌گستراند، در گوشهٔ دنج خانه، تخت‌خوابی برای قصه‌های بی‌پایانش، و بقچه‌اش، گُلِ سرسبدِ خانه می‌ماند. تسبیحِ همیشه‌گردانِ میان انگشتانش، ذکرِ آرامش می‌سرایَد...