پایتخت شعر ایران

  «تقدیم به آرامِ جانم، مانارز...» در میانهٔ تحلیلِ جهان و تماشایِ جزر و مدِ قدرت‌ها، ناگهان به نقطه‌ای رسیدم که تمامِ محاسباتم را بر هم زد؛ و آن نقطه، تماشایِ لبخندِ تو بود. مانارزِ من، می‌گویند جهان را ابرقدرت‌ها می‌سازند، اما من می‌گویم جهانِ من، تنها گردِ یک مدار می‌چرخد و آن، طنینِ صدای توست. تو همان «وتویِ» قاطعی هستی که بر تمامِ دلتنگی‌ها و آشوب‌های ذهنم خط بطلان می‌کشی. در روزگاری که همه به دنبالِ تسخیرِ زمین‌اند، من در آرزویِ آنم که در جغرافیایِ نگاهت، برای همیشه پناهنده شوم. نوروزِ امسال برای من نه با تحویلِ سال، که...

  مریم؛ ای ازل و ابدِ عشق   در عالمِ معنا، پیش از آنکه زمان آغاز شود و پیش از آنکه کائنات غبارِ نیستی را از تن بتکانند، نام تو در لوحِ محفوظِ جانم حک شده بود. تو برای من نه یک انتخاب در میانهٔ راه، که یک تقدیرِ محتوم در آغازِ خلقت بودی. وقتی از عشقِ «ازلی» سخن می‌گویم، منظورم ثانیه‌ای است که هنوز خورشید نمی‌تابید، اما من در ظلمتِ عدم، بوی پیراهن تو را می‌شناختم. و وقتی از «ابد» می‌گویم، یعنی تا آنجایی که دیگر حتی مرگ هم جرئتِ نفس کشیدن ندارد، من هنوز مریدِ چشمانِ تو خواهم...

«زمستانِ مامان خمار» نه، زمستان نبود… زمستان، پس از او آغاز شد؛ وقتی که «مادربزرگم، خمار بانو» کفش‌هایش را از خاک برکشید و با پروازِ فرشتگان هم‌آواز شد. آن‌گاه، سکوت بر خانه نشست. و قفسهٔ سینهٔ ما از فریادِ اشک‌هایی که در خود ریختیم، ترک برداشت. دلخوشی‌های قدیمی خانه، همچون شمع‌های پُک‌خورده، یکی یکی خاموش شدند. هر غروب، دلتنگی را چون خنجری یخ‌زده در سینه‌ام می‌نشاند. کاش باز می‌گشت و مهمان خانه ما می‌شد؛ جانمازِ گُل‌دارش را باز می‌گستراند، در گوشهٔ دنج خانه، تخت‌خوابی برای قصه‌های بی‌پایانش، و بقچه‌اش، گُلِ سرسبدِ خانه می‌ماند. تسبیحِ همیشه‌گردانِ میان انگشتانش، ذکرِ آرامش می‌سرایَد...

ایران  تا ابد می‌ماند این روزها نام ایران فقط نام یک سرزمین روی نقشه نیست؛ بیشتر شبیه یک «موضع» است. موضعی میان هیاهوی جهانی که هر روز صف تازه‌ای از فشارها و دشمنی‌ها می‌چیند. گویی این کشور را نه با کوه و دشت و شهرهایش، که با فعلِ «ایستادن» باید تعریف کرد. دنیا تندتر از همیشه می‌چرخد؛ قدرت‌ها جای خود را عوض می‌کنند، پیمان‌ها بسته و شکسته می‌شوند، و منافع، اخلاق را کنار می‌زنند. در این میان، بعضی ملت‌ها ترجیح می‌دهند در سایه بایستند تا آسیب نبینند. اما ایران سال‌هاست راه دیگری را انتخاب کرده؛ راهی که راحت نیست، اما...

چاپ کتاب بدون دغدغه از شعر تا رساله دکتری؛ چرا هزاران نویسنده، انتشارات بین‌المللی حوزه مشق را انتخاب می‌کنند؟ در سال‌های اخیر، رؤیای نویسنده شدن دیگر یک خیال دور از دسترس نیست. امروز هر معلم، دانشجو، شاعر، پژوهشگر، مترجم یا حتی والد دغدغه‌مند می‌تواند کتاب خودش را منتشر کند؛ اما پرسش اصلی اینجاست: چاپ کتاب را به چه ناشری می‌توان سپرد که معتبر، امن، شفاف و همراه باشد؟ اگر شما هم یکی از هزاران نفری هستید که در گوگل عباراتی مانند «چاپ کتاب»، «هزینه چاپ کتاب شعر»، «تبدیل پایان‌نامه به کتاب»، «چاپ کتاب کودک»، «ناشر معتبر برای چاپ کتاب» یا...

زبان مادری؛ حافظه زنده‌ی هویت، میراث خاموشی‌ناپذیر انسان نویسنده: دکتر مریم نقدی « مانارز» عضو هیات مدیره انتشارات بین المللی حوزه مشق و سردبیر پایتخت شعر ایران زبان مادری، نخستین آغوش جهان زبان مادری، نخستین صدایی است که روح انسان را نوازش می‌کند؛ پیش از آن‌که چشم به جهان بگشاییم، واژه‌های مادری در گوش جان ما زمزمه می‌شوند. این زبان، فقط ابزار ارتباط نیست؛ خانه‌ی امن احساسات، ظرف اندیشه و حافظه‌ی تاریخی یک ملت است. دوم اسفند، روز جهانی زبان مادری، فرصتی است برای بازاندیشی در ارزش گوهری که گاه آن‌قدر بدیهی می‌پنداریم که از یاد می‌بریم چقدر برای بودن...

فروغ فرخزاد؛ زنی که پیش از زمان خود زیست و شعر را از نو متولد کرد نویسنده: دکتر مریم نقدی « مانارز»؛ عضو هیات مدیره انتشارات بین المللی حوزه مشق و سردبیر پایتخت شعر ایران فروغ فرخزاد تنها یک شاعر نیست؛ او یک «رخداد» در تاریخ ادبیات معاصر ایران است. رخدادی که نه‌فقط زبان شعر، بلکه نگاه جامعه به زن، احساس، جسارت و حقیقت را دگرگون کرد. فروغ، صدایی بود که از دل سکوت تاریخی زنان برخاست؛ صدایی صریح، لرزان، عاشق، معترض و در عین حال عمیقاً انسانی. او زنی بود که پیش از زمان خود زیست و بهای آن...

«تدبیر» اثر مسعود آزادبخت، برگزیده نخست جشنواره «سردار دل‌ها» شد در آیین اختتامیه جشنواره بین المللی  «سردار دل‌ها»، اثر ادبی «تدبیر» سروده مسعود آزادبخت، پس از بررسی و ارزیابی هیئت داوران، موفق به کسب رتبه نخست این رویداد شد.     از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه...

نام شعر: افطارِ انتظار سحر آرام است و شهر از خویش خالی می‌شود آدمی با نور این ماه هلالی می‌شود نانِ افطارِ فقیرانه‌ست سهمِ سفره‌ها دل، میانِ لقمه‌ها، مثل آب زلالی می‌شود روزه یعنی کم‌کم از خود دست برداشتن هر چه من کمتر شوم،دنیا چه‌ عالی می‌شود شب، پر از «یا رب»‌های بی‌صدا و خسته‌حال اشک بی‌اجبار، چنان حالی به حالی می‌شود ما نه خوبیم و نه بد در حد نامی ساده ایم بندگی، با ماندنِ ما، شکلِ فعلی می‌شود عید، یک روز است؛ اما در دلِ این ماهِ صبر انتظارِ دیدنت تمرینِ اجمالی می‌شود آخرِ این راه، اگر دیدار...

در این شبِ بی‌پایان لامِ لب‌هایم شکست غم زیاد دل پر از فریاد درد دلهره دار ملتمسِ انتظار از خودم فاصله گرفته‌ام مشکل اینجاست دیگر خودم نیستم #آذر_غلامی 1404/11/12 دی ماه🥀       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر،...