اثری از معصومه کردی گودرزی از نویسندگان انتشارات حوزه مشق
این پرچم حرمت دارد پرچم ایران فقط تکه پارچهای سهرنگ نیست؛ روایتیست از تاریخ، ریشه، و رؤیای مردمی که قرنها ایستادهاند. سبزش، نفسِ زندگیست؛ بوی بهار نارنج و گندمزار، امیدی که در دل هر کودک جوانه میزند. سپیدش، آیینهی صلح است؛ آرامش برف بر قلهها، صداقت نگاه مادران، و آرزوی جهانی بیکینه. سرخش، تپشِ خونِ دلیران است؛ یادگار دلهایی که برای خاک، برای نام، برای فردا از خود گذشتند. و در میانه، نشانِ ایران، همچون شعلهای روشن، حکایت از ایمانی دارد که در تاریکیها خاموش نمیشود. گویی هر بار که باد بر آن میوزد، تاریخ ورق میخورد؛ از حماسههای کهن...