اثری از مهدیه خوشرو (بانو) از شاعران انتشارات حوزه مشق
«آیندهی تاریک» چشمهام به چراغ قرمزی میافته که چشمک روُنهی انسانها و خرابی رو به رخ آدمها میکشه. شیشهی ماشینی که بدبختیش از من بیشتر تو ذوق میزد به صدا در اومد، نگاهم رو سوق میدم به کسی که چشمهای سرخش شبیه گلبول قرمز اجزای صورتم رو کاوش میکنه. دست زخمیش که خراشی مثل خارهای گل بود رو بالا میاره و فالها رو به سمتم میگیره، سرش رو کج میکنه که روسری بیرنگتر از این شهر روی سرش خودنمایی میکنه، شیشهی گلآلود رو با صدایی مانند تموم آژیرهای خطر و با زور رستم به سمت پایین هدایت میکنم که صدای مظلوم...