پایتخت شعر ایران

چرا کتاب‌های پرفروش، مخاطب را تا صفحه آخر با خود می‌برند؟ / راز ناگفته‌ای به نام «صفحه‌آرایی»؛ چرا انتشارات حوزه مشق، استاندارد طلاییِ چاپ در ایران است؟ آیا تا به حال برایتان پیش آمده است کتابی را بخرید، اما پس از خواندن چند صفحه، چشمانتان خسته شود و ناخودآگاه کتاب را ببندید و کنار بگذارید؟ یا شاید کتابی در دست داشته‌اید که متن‌هایش بیش از حد فشرده بوده، حاشیه‌هایش نامیزان به نظر می‌رسیده و در نهایت، حسی از یک اثر بی‌کیفیت و آماتور را به شما منتقل کرده است؟ این اتفاق دقیقاً همان جایی است که بزرگ‌ترین اشتباه نویسندگان رخ...

«ردِ آدم‌ها» آدم‌ها یک‌باره گم نمی‌شوند؛ ذره‌ذره، لای رگه‌های صابونِ بشقاب‌ها، در خط‌خوردگیِ تقویم، توی چایِ دیروزِ تهِ قوری، از لابه‌لای ساعت‌ها جا می‌مانند. آدم‌ها آرام‌آرام از جهانِ روزمره نشت می‌کنند. بعد، تو به چیزهایی که نیستند خیره می‌شوی: به جای خالیِ لیوان، به هوای سردِ میان دو نفس، به فاصله‌ای بی‌نام، به چیزهایی که رفته‌اند و هنوز، بی‌دلیل، ادامه دارند… ارزشِ آدمی شاید آنجا معلوم شود که نبودنش در استخوان بنشیند؛ آنجا که می‌فهمی بعضی حضورها نه در خودِ آدم، که در ردِ او می‌مانند؛ مثل بوی تنباکو روی انگشت، مثل خطِ مدادِ کم‌رنگِ زیرِ یک کلمه، در عادتِ...

‌«فریادِ صلابت؛ وقتی کلام، تیغِ حق می‌شود» ‌ «سخنانِ امروز، تنها واژگانی نیستند که از میانِ لب‌ها جاری شده‌اند؛ این‌ها شلیکِ حقیقت در تاریکیِ فریب است. این‌ها نه تنها یک پیام، بلکه حکمِ نهاییِ ایستادگی در برابرِ هیمنه‌یِ دروغ است. ‌ به دشمن می‌گوییم: گمان کردید با ریختنِ خونِ رهبر، اراده‌ی ما را به خاک خواهید سپرد؟ در اشتباهید! ما از خونِ شهدا، نه تنها سوگوار، که «آموزگار» شدیم. شما با خون، مرزهای ما را ترسیم کردید و ما با این خون، مسیرِ پیروزی را روشن کردیم. اگر گمان می‌کنید با ضرباتِ بی‌رحمانه، لرزه بر اندامِ ما می‌اندازید، بدانید که...

داستان سفربه طارم از زنجان که به سمت طارم حرکت می‌کنیم، حدود ۹۵ کیلومتر راه است. مسیر کاملاً کوهستانی و پر از کوه‌های بلند و سربه‌فلک‌کشیده است. حداقل یک ساعت زمان می‌برد تا به طارم برسیم، مخصوصاً اگر بخواهیم به گیلان‌کیشه برویم. راه بسیار زیباست؛ هرچه بالاتر می‌روی، انگار ابرها زیر پایت می‌مانند و منظره‌ای رویایی خلق می‌شود. هوای دلچسب صبحگاهی چنان تازه و خنک است که هوش از سر آدم می‌برد و آدم احساس می‌کند دوباره متولد شده. طارم زنجان، یک سال پیش... در جایی که کوه‌های بلند البرز با ابرهای نرم و مه دل‌انگیز بغل می‌شوند، زندگی هنوز...

پیرمردی از جهان رفت ارث خود در گنجه  در ساک تکیه بر دیوار خانه، چشم خود باز خیره بر خاک تا گذشت چند ده دقیقه ، خانه در سکوت آزاد نه نشان از زنده بودن نه صدایی همچو یک باد سرزده آمد فرزند خانه را باز ، باصدا همراه آواز شعر معین بر زبانش با نوا از عشق طناز های و هوی خنده قطع شد گریه و اشک سهم دیدگانش چشمش از حلقه درآمد ناگه فریاد ای پدر بااااش تا گذشت سوم و هفتم جمع وراث سر میراث با وصیت نامه موجود ساک پول رسد به وراث رمز چهارصفر باز...

آه بشر از چه می نالید،نالیدن را به چیست..؟ راه را گم کرده اید آنجا ایراد را به کیست....؟ راه راست را دور نبود قصد چشم بازی بود و بس جای جای اعتقاد و هر عقیده در دین آزاد شد قفس گم از گمراه امروزیم میان این همه افکار اندیشه تعامل تا کجا آخه!! به دور از آن همه انسان نمایان خرد پیشه پرستش در ادیان را شده تسلیم باورهای ابلاغی شریعت راهی چون روشن میان هر ستون الهی تفاوت هاست میان این همه جهل و جهالت ها در معنا که عالم گناهکار را نشانی ست در جهل تاحل مصیبت...

جانم حسین جان ❤️ «نازنگاهت لکنت قبلم‌ حسین جان دلم.» علمین تک، چیرپینیر قلبیم، سنین آدین گلنده دونور زمان، دنیا لال اولور، حسین، او نازلی باخاندا نورون یاغیر رؤیاما، کؤنلوم ساکیتلشیر بیر آن گؤز گؤزه دوشدوم جمالینلا، حسین، او نازلی باخاندا عبانین کؤلگه‌سی دوشدو، روحومو نوازیشله اوخشادی دردیم بیتدی، غمیم گئتدی، حسین، او نازلی باخاندا شَفقَتین دَیدی باشیما، گؤردوم شفان، دردیمه درماندیر قورودو گؤزلریمین یاشی، حسین، او نازلی باخاندا ایندی قورخوم یوخدور، منم و عشقین، جانیم آغام روحوم تزه دن دیریلدی، حسین، او نازلی باخاندا فرحناز مولائی ۴۰۵/۳/۱۹       لینک ارتباط در بله: https://ble.ir/hooze_mashg لینک ارتباط در ایتا...

نام اثر : اسکله 💙 یادومه همو موقعی که دستهاش کرد تو جیبش و فریاد زد : هوی نادرو سردومه! نادر که یه چیشش اشک بید و یه چیشش خون، آروم سرش آورد بالا و گفت : تو ای هوای سردم، نمیلی پای این آتیش گرم شم!؟ همیشه باید یادت بیارن که آدمانه تنها بلی به کاراشون فکر کنن!؟ مو الان چراغ گازیوم که مثلا گرمت کنوم!؟ ها! بوگو ده! چته!؟ میخوی همینجا برم سیت هیزوم بچینوم !؟ میخوی!؟ هیزوم های تر خونه ی مشت عباس بچینوم بدوم دستت ولوم کنی! با فریادی بلند گفت : میخوی !! آخ آخ...

باد گلبرگ‌ها را برد , درخت به میوه نشست؛ وشیرینی رسیدن تلخی طوفان را, به فراموشی سپرد. فرحنازمولائی ۴۰۵/۳/۲۵خرداد       لینک ارتباط در بله: https://ble.ir/hooze_mashg لینک ارتباط در ایتا https://eitaa.com/hooze_mashg

«جانم حسین جان» هر ناله که از سینه برآید غمِ توست ای جانِ جهان، فدایِ عطشان، حسین چشم‌انتظارِ یک نگاهت مانده‌ام ای هستیِ من، جانِ من، مولا حسین در ماتمت هر دم به سینه می‌زنم سوزد دلم در آتشِ غم‌ها، حسین بی تو جهان زندانِ دلتنگی شده ای قبله‌گاهِ خسته‌ی تنها، حسین جانم به لب آمد ز دوریِ حرم مُردم میانِ حسرتِ فردا، حسین فرحنازمولائی       لینک ارتباط در بله: https://ble.ir/hooze_mashg لینک ارتباط در ایتا https://eitaa.com/hooze_mashg