پایتخت شعر ایران

از تیرگی ذات آدم ها به سیاهی غرق در آرامش شب پناه می برم شب سیاه مطلق است ، مثل آدم ها رنگ عوض نمی کند در حوالی سپیده دم از ساده دلی خود ناله و از سیاه دلی آدم ها شکایت به سوی خدا می برم؛ ولی سادگی از آن افرادی هست که دو روز دنیا را جدی گرفته و روح خود را آلوده به تکبر،کینه، رقابت و حسادت کرده اند؛ همچنان ساده میمانم! چشمه را الگو خود می دانم، در رفاقت، رقابت نمی کنم نقاب بر چهره ندارم کلمات را مقدس می دانم محبت ظاهری به کسی نمی...

از وقتی خودم رو شناختم، هیچ‌وقت دنبال عشق نگشتم. یادم نمیاد منتظر مردی با اسب سفید بوده باشم، یادم نمیاد برای خوشبختی به آدم دیگه‌ای چنگ زده باشم. همیشه از اعماق وجودم دنبال حال خوبی می‌گشتم که باهاش زیستن رو تجربه کنم نه فقط زنده بودن! نه این‌که دنبال عشق نباشم؛ ولی نه هرعشقی؛ تعشقی که تاب‌آورترم کنه، آوینی که من رو به زندگی وصل کنه... روزی که به غریبه‌ها لبخند زدم، برای بچه‌ها دست تکون دادم، برای همه آرزوهای خوبی کردم و با دیدن آمبولانس دعا کردم، روزی که با هر کار کوچیکی قلبم سبز می‌شد و قشنگ‌تر می‌تپید،...

فاطمه ! از بدو خلقت پدر مادرت بود پدر بیت الاحزان غمت بود پدر گفت، دیدار تا قیامت شده و گفتی پدر ، آرزوی دخترت برای دیدنت بی نهایت شده غم دخترت کهنه نیست غم امروز و دیروز و فردا که نیست پدر وصیت کرده بودی ! دخترم ! بیت الاحزان دنیا سرایت می شود اندوه و غمت در جهان ، بی نهایت می شود پدر می شود! یکبار دیگر دعایم کنی! برای بار آخر، دخترم ، فاطمه صدایم کنی!     فاطمه پور امیر رزداری             از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه...

سلام عشق چندیست که دلم پیش تو گیراست عشق همانند خوابی بی تعبیراست گفته بودم به خودم عاشق نشوم هرگز عاشقی کار دل و حادثه‌ی  تقدیراست   «سلام عشق » یک صبح دل انگیز بهاری سازخوش حس خوشبختی عطرخوش شب بوها رقص زیبای گلبرگ شقایق ها طنین آوای خوش قناری ها موسیقی  بی صدای آب شکستن‌بغض دلنشین ابرها ترنم نم باران بهاری بخارکم‌ شیشه‌ در قاب خیال انگیز پنجره وعشق سمفونی با شکوه هستی ونگاهی که در بهشت زندگی حواسش بتو‌ هست سپاسگزارم معشوق ابدی شکربرای اینهمه‌ قشنگی سلام زندگی سلام عشق ❤️🙏 فرحنازمولائی ۴۰۴/۱/۱۰          ...

مدت هاست که تصمیمم را گرفته ام. تصمیم من تنها ماندن و تنها زیستن است در کنار مردمانی که توأم سایه اند. من زندگی را در شعر می‌یابم. در اندوهِ مملو به ستمِ فراقِ محمود و ریتا، در لذتِ بوسه های وصالِ نزار و بلقیس و روانِ عشق که در نامه های جبران و ماری مومیایی شده است. در رمان هایی که در پایانِ آنها، بر سرانجامِ یک زندگیِ توهمی گریه می کنم و داستان های آرامی که قهرمان آنها چون زندگیِ من، تنها یک نفر است. و فیلم هایی که عشقی را به نمایش می‌گذارند که حتی بازیگرانش از...

کاش میشد ،تلخی روزگار را مانند تلخی قهوه سر می کشیدم و تمااام.. ذره ذره به جان کشیدن تلخی درد دارد.. نویسنده : #المیرا_پناهی -درین کبود       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک،...

شماره (۲) پنجره نوری از پنجره کنج اتاق را روشنتر کرده بود و من خیره تر از هر دفعه به آفتاب گردان های پشت پنجره خیره شده بودم سکوت مطلق بود ؛؛ به اندازه همین سکوت درسرم غوغایی بپاا بود ....جااانم درد میکرد پنجره را که باز کردم..نسیم خنکی موهایم را نوازش کرد...نوازش های نسیم هم چاره ای نکرد گویی خسته تراز آن بودم ک نسیم هم بتواند حاالم را خوب کند..پنجره را بستم و برگشتم ب دنیای خووودم..فنجان ترک خورده همیشگیم "کنارم بود. گلهای سرخش انگار روی فنجان میرقصیدند. و مرا به سمت خود میخواندن. فنجان را برداشتم و...

این آخرین شعرِی که مینویسم اصلا به معنای رضایت نیست آب از سر من داره رد میشه حالا دیگه وقت شکایت نیست وقتی که بختم تخت، خوابیده از نحسیِ امروز  می ترسم تف بر تولدهای اجباری از تیترهای روز می ترسم لعنت به دنیایی که پیرم کرد لعنت به وقتی از همه سیرم لعنت به قرصایی که من خوردم لعنت به وقتی که نمیمیرم من پُر شدم از زخم خنجرها شعرای من تا خرخره دردِ کاغذ کلافه میشه از دستم خودکار من از غصه دق کرده دارم جناب مرگُ میبینم میگه هنوزم فکر دنیایید؟ میگم: بابا دنیا کیلو چنده؟ دیر...

توبرایم شبیه قشنگترین چیزهایی هستی که تجربه کرده ام تو برایم شبیه آن حس ناب دم غروبی وقتی در تاریک روشن هوای ملایم بهاری سنجاقک ها دور سرم می چرخیدند شبیه عطر برگ های خرد شده ی درخت توتی که  برای کرم های ابریشم آماده می کردیم تو شبیه عطر ناب شالیزار تازه شخم زده هستی که در فضای روستا پخش می شد تو مثل نور کمرنگ اول صبح خورشیدی که از لابه‌لای برگهای درخت پرتقال کنار  ایوان خانه ی روستایی ما رد می شد وصورتم را نوازش می داد تو اون حس طراوتی هستی که پای پرهنه روی سبزه...