اثری از آتنا حق شناس از نویسندگان انتشارات حوزه مشق
"کسی به نامِ من" نه فریاد، نه اشک فقط میبینم ریزشِ آرامِ دیوارهایی را که نامِ مرا بر شانه میکشند؛ دیوارهایی که نمیدانند وزنِ من از هر سنگی سنگینتر است. سکوت، نه از بیدردی، که از ترکخوردنِ بیاجازهی چیزیست در پستوهایِ پنهانِ تن؛ جایی که صدا پیش از تولد خفه میشود. لبِ بیکلامم چند بار دهانِ زخم را با لبخندی وامانده پوشانده است؟ نمیدانم… شاید به تعدادِ شبهایی که خواب تنم را در آغوش گرفت و روحم را در میانهی تاریکی جا گذاشت. حرفهایم خفهاند؛ صدایم در گلو آشیانه کرده، و چیزی در من دیگر زبانِ برخاستن ندارد. و شب...