پایتخت شعر ایران

    گواهی مقاله نویسندگان دکتر فردین احمدی و دکتر مریم نقدی ( مانارز) با عنوان « تحلیل جامعه شناختی و اخلاقی پرونده جفری اپستین ؛ مطالعه ای در باب قدرت ، فساد ساختاری و پیامد های آن بر اعتماد عمومی» بعد از بررسی توسط کمیته علمی مجله ، مورد پذیرش و چاپ قرار گرفته است و در سایت مجله و کنسرسیوممحتوای ملی(civilica  )نمایه خواهد شد.     از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار...

جان‌غزل امشب از برکتِ حسِّ تو چه مستم، ای جان بی‌تو افتاده به بن‌بست، نفسم، ای جان نکند نازِ تو بشکند، غرورَت به غبار تو بمان، تا نرود حرمتِ رسمم، ای جان بی‌صدا می‌آید عشق، مثلِ نورِ سحر می‌نشیند به دلِ خسته‌ی چشمم، ای جان همچو پروانه که از پیله رها می‌گردد دلِ من سوخت و شد وقفِ تو، شمعم، ای جان چرا نمی‌توانم به وصلِ تو برسم؟ چه کسی بسته درِ راهِ تو بر هم، ای جان؟ هرچه نزدیک‌ترت خواستم، دور شدی مانده‌ام بینِ تو و حسرتِ گم، ای جان ای عشق، اگر یک نظر از راه بیایی، کافی‌ست...

شعر جغرافیای چشمان اگر روزی به پهناوری جغرافیای چشمانت بیرقی افراشته شود سوگندی یاد کن که خاک وخون سرزمینت در رگهایت عجین می شود بیکران سوگند یاد کن رودخانه ها پابه پای چشمانت بیرقی به بهار رسانده باشند هرگز آفتاب ظنین بیرق تو نخواهد شد ٭٭٭ هرگز پرده پشت پرده پرورده ی ریسمان بیرق ها سوی آفتاب طنابش را رها نخواهد کرد از بازی اتفاق هرچه بی اتفاق دوباره ژولیده از خواب برمی خیزم دوباره خواب کشتِ کُشته ی کابوس ها خواهد شد چه کسی سرگشته و سر کشته به پابوس چراغ ها بیرقی بر خواهد افراشت ٭٭٭ خصلتِ غفلتِ...

مست گشته دلم باز هوایش طوفانی شده کاش بودی و میدیدی خنده های کودکانه ات نمی‌رود از یادم بودی و می ماندی دستت را می‌گرفتم در روی قلبم میگذاشتم تا بشنوی صدای لرزانش را تب و تاب تورا دارد ضربان قلبم صدای نفس هایت آشوب به دلم میزند وقتی که فکرش را هم میکنم نمیدانم خوابم یا بیدار مستم یا هوشیار سالهاست که غم دوریت هر شب بغض گلویم در تنهایی شده بابک جان ابوالفضل مولایی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم...

می‌نویسم که نباید ساده از کنارش رد شد می‌نویسم که همه در مدرسه عشق به معشوق رسیدند همه لاله همه خون همه گلگون همه در خاک همه معصوم به گناه نکرده مجازات شدند آری آری همه رفتند به معراج نه خاک خاک این خطه در یادها میماند در روز جواب باید جواب بدهند آنان که این گونه آتش کشیدند بر گلستان نو گلان چه طور ننویسم که حتی پیکر پاک ماکان هنوز هم پیدا نشد میدانی چرا چون تکه تکه شده درد اینجاست چگونه تحمل کند پدرو مادری این درد بی درمان را ابوالفضل مولایی         از...

ایران، درخشش در مهتاب شب ‌ ‌ در دل تاریک‌ترین شب‌هایی که جهان فراموش کرده، ایران همچون فانوسی پایدار برخاسته است؛ چراغی که نه از نفت که از ایمان روشن شده، و نه از سوختی مادی که از جوهره‌های انسانی ساخته شده است. ‌ ایران، این کهن‌سرزمین، شب را نه پایان راه که آغازی تازه می‌داند. در تاریکی‌های پیاپی که از شرق و غرب می‌آمَد، از این خاک است که صبحی نو پدید می‌آید؛ صبحی که با قدم‌های استوار مردمانی آغاز می‌شود که در عین حال که بر بام سرنوشت ایستاده‌اند، به زیر پاهایشان نیز نگاه می‌کنند. ‌ پیروزی ایران،...

کتاب «چراغی در دل تاریکی: دوستی با شهید نوید صفری» نوشته بهجت محمدی، روایتی صمیمی، الهام‌بخش و عمیق از زندگی و شخصیت جوانی است که در مسیر ایمان، انسانیت و فداکاری گام برداشت و نام خود را در یادها ماندگار کرد. این اثر تنها یک روایت ساده از زندگی یک شهید نیست، بلکه سفری احساسی و معنوی است که خواننده را با خود همراه می‌کند و او را به تأمل درباره ارزش‌های انسانی، دوستی و ایثار دعوت می‌نماید. نویسنده با قلمی روان و تاثیرگذار، خاطرات و تجربه‌هایی را روایت می‌کند که در دل خود نور امید، صداقت و شجاعت را...

کتاب «قدرت کلمات؛ چگونه با هوش کلامی قلب‌ها را تسخیر کنیم» نوشته حسن محمدی، اثری الهام‌بخش و کاربردی است که به شکلی عمیق و در عین حال ساده، نقش شگفت‌انگیز کلمات را در شکل‌دادن به روابط انسانی، موفقیت فردی و تأثیرگذاری اجتماعی آشکار می‌کند. این کتاب به ما یادآوری می‌کند که کلمات تنها ابزار انتقال معنا نیستند، بلکه پلی میان ذهن‌ها و دل‌ها هستند و می‌توانند مسیر زندگی انسان‌ها را تغییر دهند. نویسنده با نگاهی دقیق و تجربه‌محور، نشان می‌دهد چگونه می‌توان با استفاده درست از هوش کلامی، ارتباطی موثرتر، صمیمی‌تر و ماندگارتر برقرار کرد. در این اثر، مخاطب می‌آموزد...

  مادرش سرد برخورد کرد. آن سعیده خانم همیشگی نبود. حق داشت. تمام رویاهای پسرش را بر باد داده بودم. - عرفان نیست، از بعد جداییتون دیگه پیش ما نیومده. گفت می‌خواد تنها باشه، ما هم به خواسته‌ش احترام گذاشتیم. اشکی از گوشه‌ی چشمم سرازیر شد و سریع پاکش کردم. گفتم: - یعنی نمی‌دونین کجاست؟ - نه. از لحن صحبتش پیدا بود که علاقه‌ای به ادامه دادن ندارد. تشکری کردم و از خانه بیرون رفتم. قلبم می‌تپید، نفس‌هایم کوتاه بود، و ذهنم درگیر بود. حالا چطور باید پیدایش می‌کردم؟ نه جواب پیام‌هایم را می‌داد، نه تماس‌هایم. هر ثانیه نبودنش، هر...