پایتخت شعر ایران

قسم به تار موی سپید و نور چشمانم غزل کم آورده م عزیز دل ، مهمانم غزل که هیچ قصیده و دوبیتی هایم هنوز گیر پاییزند و خودم هم آبانم تو را بیابم و چشم در چشم تو که شوم به روی ماه تو خیره می‌شود چشمانم عزیزکم، دلبندم ، ماهرخ زیبارویم دلم برای تو تنگ که نه کمی پریشانم بهشت منی و گاه گم می‌کنم راهت را به عشق تو قسم گاه هم پشیمانم پشیمان از اینکه به تو و‌ عشق تو شک کردم تو را و عشق تو را من به جان خواهانم اعظم اکبری _ آژا  ...

شعر دوره ارزانیست سروده دکتر رزیتا دغلاوی نژاد دوره ارزانیست........ چه کسی می گوید که گرانی شده سرلوحه جبر جبر کل شامل ارزانی و صبر دل رباینده شده قیمت خائن به وفور دل غم دیده مجنون ز غمش کرده ظهور عشق خالص شده اکنون ز جفا راه نزول دوستی ها شده افکار پلیدی به غرور دشمنی ها شده تکرار دو نسل به شرافت ارزان عفت و حجب و حیا شده هم قیمت نان آبرو له شده در جبر زمان غیرت مرد شده شهوتی زین تن عریان زنان خانه عشق شده مملو از حس دروغ حسی از راه تظاهر به نبوغ...

چشمانم را می‌بندم و به آن سوها می‌اندیشم آنجا که حس بودنت را باور دارم حالت را از غبار هوایی می‌فهمم که در آن نفس می‌کشی داشتنت سهم بزرگی‌ست حتی از دور   سودابه کیانیان       ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق   https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان و دانشجویان به کتاب تبدیل پایان نامه کارشناسی ارشد به کتاب  تبدیل رساله دکتری به کتاب  مشاوره، نگارش و تدوین پایان نامه و رساله در رشته های علوم انسانی و اسلامی استخراج مقاله از پایان نامه و اکسپت مقاله  انجام طراحی جلد و صفحه...

درشب هجران تو هم صحبت غم ها منم... آنکه می میرد زغم تنها ترین تنها منم... آنکه قلب آرزوهایش ز بی مهری شکست... خرد شد احساس امیدش به زیر پا منم ... گر ببینی کودکی گم کرده راه خویش را ساربانی گم شده در گوشه ی صحرا منم آنکه تنها کشتی رویای او در گل نشست آن غریب غرق گشته در ته دریا منم نیست در ویرانه ی قلبم دگر جای غرور آنکه مانده این چنین بی یاور و تنها منم تو هزاران شعر می گویی پر از احساس سبز آن که می گوید برایت شعر بی معنا منم گاه...

مصاحبه با نویسنده رمان لطفا خودتان را برای مخاطبان مجموعه بزرگ حوزه مشق معرفی کنید. قبل از هر چیز سلام و ممنون از حوزه مشق عزیز، من رها تمیمی هستم متولد ماه بهشتی بهار ۳۴ ساله ساکن تهران. چگونه به نویسندگی علاقه‌مند شدید و از کجا شروع کردید؟ تا اونجا که یادم میاد همیشه انشاهایی که تو مدرسه می‌نوشتم مورد توجه معلم ها و مربی‌هام بود سال ۷۹ نفر سوم بهترین مقاله قرآنی (در مورد آیات و قصه‌های قرآنی بود)رو بین شرکت‌کننده های استان تهران گرفتم. از سال ۸۰ تا ۸۵ فقط کتاب میخوندم و کنار می‌نوشتم بین سال‌های ۸۵...

تو وَجْهُ اللّهی ، ولی اللّهی، الحق، لسانُ اللهی علی تو هیبت اللهی، کلیم اللّهی، الحق، احسانُ اللهی علی تو عِلْمُ اللّهی ،لسان اللّهی، الواعي ،قلبُ اللّهی علی تو عَينُ اللّهی ،تو یَدُ اللّهی الناطق، تو جَنْبُ اللّهی علی عَضُدُاللّهی ،تو روح اللّهی، غیرتُ اللّهی علی تو سِرُّاللهی،تو نوراللهی، قدرتُ اللهی علی تو جان مایی نور خدایی ولیُ اللهی جَلی اللهی حبیب مایی طبیب مایی تو درمانی تو ایمانی تو الگوی هر انسانی ولیِ حضرتِ سبحانی تو جان ِ جانانی تو نیکِ خوبانی تویی مولا، تویی حیدر تویی همان، فاتحِ خیبر تو صفدری، قلندری مظفری، منوری تو همسر فاطمه ای...

عشق سنگی   آسمان خسته از سکوتی سنگین که راه گلویش را بسته ۰۰۰بغضی ترک خورده پاره می‌کند دامن خاکستری عروس غمگین آسمان را! برگهای زرد سپیدار پیاده رو در اوج صلابت وزیبایی در آغوش باران رقص سقوط می‌کند ۰ دلم می‌خواهد پا به پای آسمان ببارم تا سبک شوم۰ چه بر سر قلبم۰۰۰چشمانم امده؟؟که اینگونه نسبت به جهان اطرافم سنگ شده‌ام؟ چرا چشمه قلبم خشکیده؟ چرا چشمانم نمیبارد؟ چرا دستهایم یخ زده؟ چرا طپش قلبم را حس نمیکنم؟ این من سنگی در آینه کیست؟؟ چرا نمی‌شناسمش؟ چقدر شبیه من است۰۰۰!!! آن من مهربان کو؟؟ ای من از من رنجیده...

رفتی و پشت پنجره ها مانده باورم انگار رفته از تن من، نصف دیگرم عادت نکرده ام به نبودت، گواه من این اشک های یخ زده بر گونه ی ترم در حسرت عبور تو زل می زنم به راه شاید دوباره جلوه کنی در برابرم ای دست نارسیده ترین آرزوی من! برگرد تا به شانه ات ایمان بیاورم عمری سکوت کردم و از من چه مانده جر یک مشت شعر خسته و چشمان بر درم دنیا به کام من نشد آب از سرم گذشت باید از این فضای نفس گیر بگذرم «دیگر رسیده است، زمان رسیدنت» برگرد بی تو جان...

پای تمام خاطراتم در غمت گیر است من آدمی که در حقیقت چشمِ و دل سیر است من وارث مَن های مِنهای تو بودم که دیدم جهانی از غم چشمان تو پیر است همسایه ی کشدار ساعت بی تو، بر دیوار از تیک و تاکِ بی صدای سینه دلگیر است جای تمام بی تو بودن ها ی من زخمیست آذر که باشی ماه روی سینه ات تیر است بی اعتنایی ،اخم، حتی موج لبخندت دیگر درون استخوانم مثل شمشیر است یک زن هنوز اینجا خودش را مرد می داند مردی که پای حرف های اولش گیر است   #فاطمه شایگان...

شعری به نام "ساعت شنی"   در این درگه نا امیدی مانده ام خموش و ساکت؛در پیله خویش. در جستجوی رها شدنم؛اما رهی تحت عنوان آزادی را نمی شناسم. پای حرمت غرور که درمیان باشد؛انتخابم هم اکنون قفس است. صدایم درون حنجره غلغله ای به پا کرده. اما؛ حالیا؛جاری نمی شود بر سر زبانم گله مندند تارهای حنجره؛ ناله هایشان دگر درون سنگ های غار تنهاییم نمی پیچند. مانده ام پایبند به واژه "صبر" اما دلارام من؛ به صبوری من،مخند از غم وشب یلدای پاییز چه می داند بهار؟! ساعت ها رو کوک کردم در انتظار   مبینا منتی  ...