اثری از فاطمه جعفری از شاعران انتشارات حوزه مشق
تو کیستی که این چنین روحم را بیخویش کردهای؟ چشمهایت چه قصهها میدانند که خواب از پلکهایم ربودهای؟ تو کیستی که بیصدایت جهان رنگ یخ زده دارد؟ و با یک نگاه گرمت بهار از نو زاده دارد؟ تو آبی یا رویایی؟ پرندهای یا نسیمی؟ تو همان نفسِ صبحگاهی که با طعم زندگی میآید… اما وقتی میرسی درختان میوه میدهند و قلبم چون پرندهای برای تو میخواند، میمیرد… پس تو همانی که بودنش همان نبودن است و بودن همان لحظهای که میگذرد و ابدی میشود… فاطمه جعفری از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق...