« اندکی آرامش» اثری از مریم محمد کیا از شاعران انتشارات حوزه مشق
«اندکی آرامش» شب است و خورشید آرمیده تو تن خسته‌ی رنجورت را می‌کشانی تا به خانه دیوار و در و پنجره با دیدنت لبخند می‌زنند، باز دیوار رو سفید شد از دودلی برگشتنت آمده‌ای تا بگویی خانه امن‌ترین جای جهان است. شب رو سیاه از این همه خستگی توست، می‌خواهد برای جبران شرمندگی، دستت را بسپارد به طلوع گرم خورشید، بخواب که فردا بی‌تاب روی توست، شب آرام می‌گیرد تا تو بیشتر از این رنجور نشوی. بالینت سرت را در آغوش می‌فشارد، دغدغه‌های ذهن پریشان را از سرت بیرون کن، مبادا دلت پریشان شود، تمام روز را به عشق تو...
