اثری از الناز قربانی از هنرمندان انتشارات حوزه مشق
ما بودیم و جهانی تنها من رفتم تو گریستی، دلم مثل قایقی شکسته، بر گُرده ی دریا، غرق در دلتنگی شد نه طاقت اندوه تو را دارم و نه حوصله ی دلتنگی ام را به کدامین جاده، پناه بیاورم که دردهایم را، درمان ببخشد یک اقیانوس حرف و یک دنیا شکایت از سرنوشتی، که مرا دچار این همه مشکلات کرد که از گذشته فرار میکنم و از آینده بیقرار دلم میخواهد خیابان زندگی را، بدون آتش سیگار قدم بزنم شاید آواز قدم های بی کسی هایم، بهترین هم صحبت روزهایم باشد بر میگردم تا شاید... #الناز قربانی ...
