اثری از حسن بلوردی از نویسندگان انتشارات حوزه مشق
برای یکگیاه … از درون ِ من ! جایش تنگشده ، هنوز میتواند رشد کند ، اما اگر تا چند وقت دیگر جایش را عوض نکنم ، رشدش او را به سوی مرگ می کشاند ! جایش تنگ است، ناگزیر باید جایش را عوض کنم ، نگاهش که میکنم ، یادِ خودم می افتم رشد روح در قفسِ محدود ِ تن ! روح من رشد میکند و اگر این رشد روح در کنار رشد ذهنم ، نگاهم ، افکارم نباشد ، چه می شود …؟! باید خودم را قبل از آنکه دیر شود از این جایِ تنگ بیرون بیاورم...