اثری از ساحل اربابی از شاعران انتشارات حوزه مشق
وقتی مرا دوست می‌داری، پرنده‌ای می‌شوم بر صفحه‌ی آسمان! بال می‌زنم، نغمه می‌خوانم و اهالی این سرزمین را به نوشیدن جرعه‌ای عشق دعوت می‌کنم. وقتی مرا دوست می‌داری، کوه‌های اطرافمان، یکدیگر را در آغوش می‌کشند. ماهی‌های ساکنِ دریا، بالا و پایین می‌پرند، یکصدا نامت را صدا می‌زنند و به عطر لبخند تو، متبرک می‌شوند. وقتی مرا دوست می‌داری، پروانه‌ها به طنین عشق خو می‌گیرند، به رقص در می‌آیند و همراه من، دوباره عاشق می‌شوند… وقتی مرا دوست می‌داری، وقتی چشم‌هایت مرا دوست می‌دارند، دست خودم نیست؛ به جنونی ابدی مبتلا می‌شوم! #ساحل_اربابی از قلم تا...
