پایتخت شعر ایران

چشمت که به آسِمان گره خورد بیا وفتی ز گذشته ها تو را برد بیا ازجنسِ گل و کبوتر و بارانم هرگاه کلاغِ باورت مُرد بیا (شهلا نیکخواه)         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان،...

گفتگو با نسرین ایرانشاهی از نویسندگان و پژوهشگران انتشارات حوزه مشق خودتان را برای مخاطبان مجموعه بزرگ حوزه مشق معرفی کنید بنام خدا . سلام وعرض ادب واحترام . من نسرین ایرانشاهی هستم .متولد ملایر وساکن کرج. دارای کارشناسی تربیت مبلغ قرآن کریم و کارشناسی ارشد علوم قرآن وحدیث . از دانشگاه آزاد کرج با رتبه عالی فارغ التحصیل شدم . معاون فرهنگی کانون  حضرت رقیه سلام الله علیها هستم . جهادگر وفعال فرهنگی . شدیدا به موضوعات انسان شناسی ،اخلاقی و روانشناسی علاقه دارم ومطالعات بسیاری دراین زمینه داشته ام . لطفاً درباره تخصص و حوزه پژوهشی خود توضیح...

خیره به چشم خود شدم آیینه را قدم زدم آن من که در آیینه بود آن من نبود؛ هرگز نبود! گشتم به گرد خویشتن پیدا کنم گمگشته را خیره شدم در چشم خود آیینه را طی کرده ام! آن کس که در آیینه بود شبیه من هرگز نبود چشمان او غم دیده بود بغض در گلوش پوسیده بود! موهای او موجی نداشت لب های او سرخی نداشت خیره شدم در چشم او من میشناختم او را! آن کس که در آیینه بود آن در منِ دیوانه بود ناگه شکست آیینه ام صد تکه شد نقشینه ام! آیینه را قدم زدم...

نشانی‌ات را از از بهار گرفتم مرا به زمستان سپرد #سیما_حدادیان_نائینی #کاریمینیاتور #فرائیسم در قهوه تلخ چشمانت باران را دیدم که در بغضی نهفته در گلو به انتظار نشسته در فردایی که هرگز نیامد #سیما_حدادیان_نائینی #مینیمال_تغزلی #فرائیسم به قهوه چشمانت که نگریستم فنجانی از آن نوشیدم که طعم گلهای بابونه می‌داد #سیما_حدادیان_نائینی #مینیمال_تغزلی #فرائیسم         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم....

واژه واژه شعر من با تو بهاری می شود این دل تنگم از غم ها فراری می شود هر کلام از شعر  من با تو  سخن دارد عزیز هر کلام وواژه ام ، بی تو غباری می شود روز وشب فرقی ندارد بی تو ای ماه شبم بی حضورت، دل دچار بیقراری می شود تا نسیم واژه هایت می وزد بر دشت دل نا گهان حال وهوای من بهاری  می شود خاطرات وُ لحظه های با تو بودن، این زمان بر دل وقلبم ، مثل آواز قناری می شود لابلای خاطرات با تو بودن بی هوا چشمه ی عشقت عزیزم...

( قدر آدم های زندگیمان را بدانیم‌ ) ازپنجره.ی اتاقم به بیرون نگاه کردم برف ها زیادتر و زیادتر می‌شدند انگار برف ها، من را صدا می زدند  به حیاط خانه رفتم من یک گوله برف بر داشتم آن را به روی برف ها چسباندم باز بک گوله ی دیگر و باز یک گوله ی دیگر ! آدم برفی به من سلام کرد سرم را ، بالا آوردم یک آدم برفی بود به من لبخند می زد و با چشمانش به من می گفت : قدر من را بدان من هم مثل آدم های دورو برت خیلی زود آب می شوم و...

《پروانه در آتش 》 غمِ تو عاقل و دیوانه را به آتش زد مثالِ شمع ، که پروانه را به آتش زد کشید، شعله ی آتش‌ به خیمه های رَفَح خزان شد و گل و گلخانه را به آتش زد صدايِ شیونِ مادر به سوگِ دخترکی که نيمه شب، دل دیوانه را به آتش زد ببین پدر که چه لرزان میانِ آتش و دود غمش صلابتِ مردانه را به آتش زد ببین که‌ جامه‌ دریده جماعتی گریان شرارِ کین ،دلِ بيگانه را به آتش زد ببین چگونه زمین و زمان دلش‌ خون است! صداي آهِ جهان، جامه را به آتش...

از اینجا تا حضور نگاه در پنجره و پنجره در خیابان و خیابان در چشم و چشم در من تکرار می‌شود تا عبور ردی از خود بر جای گذاشته باشد سکوت یا همان حضور اکنون در هستی که به آوازی نیست می‌شود و باز خود را باز‌ می‌یابد و در من می‌تراود به غایت ثانیه در دهان چرخ می‌خورد و از انگشت‌ها به بیرون پرتاب می‌شود تا لحظه شکوه خود را به رخ کلمات بکشد زمزمه در تنفسِ واژه جان می‌گیرد و خاک، امیدِ رویش را در گوش گلدان می‌خوانَد آیا دیوار وفاداریش را حفظ کرده است که هنوز کلاه...

«فلوت» نفس تو زنده می‌کند دلم جان می‌بخشد به خیالم فلوت بزن دلتنگی هایم را پرواز بده صدای فلوت تو بیدار می‌کند مستی چشمانم به ویرانی می‌کشاند جانم راستی نگفته بودم خیلی وقتست بخواب رفته چشمانم دیگر غزل نمی ریزد مژگانم فلوت بزن تاجان بگیرد تن عریان احساسم فلوت بزن فلوت بزن...     وعشق بی قرارت‌ می‌کند عشق می‌کُشدآشفته حالی‌ات خمارت می‌کند عشق عشق را طعمه کن برمستی‌ات کاش! بدانی که چکارت می‌کند عشق در تمام شعرهایت می‌دمد می‌کند حیران تورا چه شاهکاری می‌کند عشق فرحناز   فرحنازمولائی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات...

(سازِ عشق) اگر سازت عشق بنوازد همه ی دنیا به سازت می رقصند تبدیل عشق به نفرت و غم به شادی، همه از قدرت عشق سرچشمه میگیرند اما محبوبم! تو با چشمان زیبایت ساز عشق مینوازی و هیچ کس نمیداند این همه قافیه از چشمان تو ردیف میشود در شاه بیت غزلهایم وقتی تو مرا دوست داری دنیا برایم بزرگتر، دریا آبی تر و من هزار بار زیباتر میشوم و هر لحظه آرزو میکنم کنارم باشی تا با یک پلک بر هم زدنی در آغوش بگیرمت و زیباترین خوشی های دنیا را زندگی کنم ✍️#رویا_⭐ابراهیمی         از...