پایتخت شعر ایران

نام شعر : زمان هر آن که از واژه به واژه جان بخشید نه از سخن رنجید به این و آن بخشید به هر دری کوشید به این قلم خوش باد که از هزاران رنج تو را جهان بخشید چه می توانی گفت از آن خبر داری که بی خبر بودم که بی امان بخشید که روح ما از تن، چو بی قرار آمد به ما قراری شد که او زبان بخشید نه خود بدانم کاه نه آن بدانم کوه چه می کند با من، به من زمان بخشید. شاعر: مسعود آزادبخت هفدهم مرداد ماه ۱۴۰۴ به مناسبت روز خبرنگار...

🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸🌸 نگاه پر از مهر و لطف تو، بیدار می‌کند دلتنگی طنین خوش‌آهنگ صدایت، می‌بارد به جان دلتنگی در سایه‌ی سروی تکیه کرده‌ام، شاید آرام گیرد دل دریغا که گرمای بودنت نیست، و باز زنده می‌شود دلتنگی 🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼🌼 دلنوشته زن، مادر زاده می‌شود… از همان کودکی، وقتی هنوز گیسوانش را با روبان می‌بندد و عروسک در آغوش می‌گیرد، دلش لبریز از مهر مادری‌ست. با لالایی‌های کودکانه‌اش، برای عروسکش مادری می‌کند… کمی که بزرگ‌تر می‌شود، دست نوازشش بر سر خواهر یا برادر کوچکش آرامش می‌ریزد. در جوانی، قلبش خانه‌ای می‌شود برای همسر و فرزندانش؛ پناه‌شان، امیدشان، و گرمای بی‌پایان‌شان. و وقتی...

این خانه صاحب دارد ای دنیا چند روزی دل بیقرار شده بود. با هر ترفندی که می دانستم نمی توانستم آرامش کنم،گاهی برایش شعر می‌خواندم،گاهی ذکری می گفتم،گاهی هم کاری کارش نداشتم شاید که خودش آرام گیرد. آرام که نشد هیچ،بیقراریش بیشتر شد. همانند طفلی که در هیاهوی بازار دست مادر را رها کرده و در شلوغی پی آن می گردد. تا آن شب،شب از نیمه گذشته بود به سختی خواباندمش که با صدای ضربان قلب به همراه تپش بالا از خواب پریدم، دوباره چه شد. خدایا این چه خوابی بود، رویا بود،کابوس بود،یا نکند خبرهایی است که این طور...

رفته است‌‌.... فکرِ پروازی ولی بی بال جانت رفته است بین طوفان باشی آسان آشیانت رفته است دیگر ای باغ بهارم خشک می مانی اگر ابرهای آسمانِ بی کرانت رفته است عشق چون شمشیر بُرانی ست در دستِ جنون با کمی تردید هم تا استخوانت رفته است یوسف از پرهیزکاری دست بردار ای عزیز روی زیبا از زلیخای جوانت رفته است دوره ی پیری به قله می رسی اما دریغ وسعت دیدت زیاد است و توانت رفته است     محسن زید علی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و...

زیبایی جذب زیبایی وجودت شدم سنگینی نگاهت در وجودم پرسه می زند گیسوان مشکی زیبایت را باد با خود به خانه اش می برد عطر نفس هایم و تصویر تبسمم را در وجودم حس میکنم مهمانی خورشید دریای احساس تو و دل بی غروب من چقدر به هم می آیند چشمان باران زده ام وخواب شیرین تو چقدر بهم می آیند. زینب حمیدی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار...

بهترین و محبوب‌ترین انتشارات و ناشر ایران: راهنمای جامع برای چاپ کتاب، دیده‌شدن و موفقیت نویسندگان «تجربه‌ها و رازهای فردین احمدی، مدیر انتشارات بین‌المللی حوزه مشق» نویسنده: زهرا امینی فهرست مطالب ۱. چرا انتخاب ناشر، مهم‌ترین تصمیم نویسندگی شماست؟ توضیح: در این بخش به نقش حیاتی ناشر در سرنوشت یک کتاب و برند شخصی نویسنده پرداخته می‌شود. ۲. ویژگی‌های یک ناشر خوب: چطور بفهمیم کدام انتشارات قابل اعتماد است؟ توضیح: راهکارهای شناسایی ناشر حرفه‌ای، شفاف، پاسخگو و اهل تعهد. ۳. چگونه حوزه مشق به برند محبوب نویسندگان تبدیل شد؟ توضیح: معرفی مسیر رشد انتشارات شما همراه با دستاوردها، اعتمادسازی و...

ای ماه غمت را به جان خریده ام از تمام دنیا دگر بریده ام قسم به جانت از این زمانه  ، به جان رسیده ام برای تو من ، شبیه علی نه ولی به جای چاه قسم به جانت که ماه خرید ه ام ندیدی هرگز من از غم تو در این اسارت  به جان رسیده ام کجایی ! کجایی! نگو که خطا بوده این آشنایی تو در خاک و این شد نهایت جدایی فاطمه پورامیر رزداری       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و...

(روحِ خاموش) برای خودمان چشمانی آرزو کردم، که نشانه های عشق را در ظلمات جهان ببیند گوشی که نجواهای عاشقانه را، حتی در بیهوشی بشنود زبانی که جز، صداقت و وفاداری به عشق سخن نگوید روحی که ما را از خاموشی خویش بیرون کشد بیا از آنچه ما را در بند کشیده سخن بگوییم... ✍️#رویا_⭐ابراهیمی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم....

افتاده روی دوشِ نَفَس، بارِ نیستی عمری‌ست مانده‌ایم بدهکارِ نیستی دل بافت طرح و نقشِ هزار آرزو، ولی نقشِ بر آب شد همه بر دارِ نیستی پُشتش به خاکِ بی‌خبری گرم می‌شود هر کس که تکیه کرد به دیوارِ نیستی دلتنگِ خاک مبدأ و با یک جهان سؤال یک‌روز می‌رویم به دیدارِ نیستی از خاک آفریده و در گریه گِل شدیم شد خاکِ ما مصالحِ معمارِ نیستی ▪️ گنجینه‌ای نفیس پُر از استخوان و روح ما خاک می‌خوریم در انبارِ نیستی... #محمد_شریف       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور...