وقتی نامت را آهسته میگویم، جهان گوش میدهد
وقتی نامت را آهسته میگویم، جهان گوش میدهد مریم… نامت را که در دل صدا میکنم، انگار چیزی در هوا تغییر میکند. نه شلوغ میشود، نه پرهیجان؛ فقط واقعیتر. انگار جهان برای لحظهای یادش میآید چرا ساخته شده است. دوستت دارم نه از سر کمبود، از سر وفور. وفور احساسی که میخواهد بخشیده شود، نه مطالبه. میخواهد بماند، نه تصاحب کند. تو از آن آدمهایی هستی که وقتی وارد فکر میشوند، همهچیز را مرتب میکنند. بیسر و صدا، بیادعا. کنار تو، دل میفهمد آرامش یعنی چه. من عاشق...