پایتخت شعر ایران

"قصه تلخیست قصه دل عاشقی که صدای شکستنش هرگز شنیده نشد! خیلی دلش گرفته بود مدتی بود که مرغکِ دلش آرام و قرار نداشت فشرده که میشد سیلابی میشد سهمگین و از چشمانش سرازیر میشد! نمیتوانست فریاد کند غمها و غصه هایش را، نمی‌توانست تمنای قلبش را جار بکشد همه را لای بغض گلویش می پیچید و با آب حسرت قورت میداد! مرور هر یک از آن لحظات شیرینِ آسمان آرزوهایش که مهیا شدنشان را ، به قیمت سالهای باقیمانده ی عمرش معاوضه کرده بود رنجورترش میکرد رویاهایی که معمولا اولش با دلخوری و آخرش با خنده های تلخ خداحافظی...

محبوبم خوب میدانم رقص موهای طلایه دارم درباد تورا به وجد می آورد به تکاپو می اندازد چشمان پر حجب وحیایت را   فاطمه جعفری       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه...

نام شعر: تدبیر چون نَفَس های بلندت یک صدا تکبیر است هر قَدَم با تو هوای دل ما چون شیر است با حسین(ع) دستِ جدا با قَدَمت پیمان بست دل به دستت که سپردیم، جهان دلگیر است هر نگاهت همه در دیده ی ما رهبر گشت روزگاریست که اندیشه ی ما شمشیر است به خدا راهِ سعادت ز جهان راهِ علیست(ع) تا علی(مدظله العالی) هست،شهادت به از این تقدیر است جبهه با نامِ تو سنگر شود از قامتِ عشق گرچه هر گام درین بادیه ما را دیر است همه را دادِ وصالِ تو سخن می باشد یا ز بیداد فراقت...

ماشه را چکاندی، اما نه برای پایان، که برای آغازی دیگر. گلوله‌ای از نور، سینه‌ام را شکافت و زخمی شد که از آن پرنده‌ها پرواز کردند. ماشه را چکاندی و در تاریکی، سپیده‌دمی زاده شد. جهان از نو شکفت، با هر قطره خونی که به ریشه‌های امید رسید. #مریم_نصیری_پور         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی...

و خدا ، اندوه سنگ را می دانست و خداحافظ رازِ تلخِ آن سنگ که نمی دانست کدام جوجه گنجشک را یتیم خواهد کرد واندوه ، اشک میریزد بر قلبم سنگین تر از اندوه شب می خواهم بروم مثل لبخندی که بعد از بغض می رود مثل ابری که بعد از باران می رود مثل چشم اندازی که بعد از سیل می رود می خواهم بروم ترس من از حادثه نیست ترس من ، از ترسی است که بعد از تاریکی می رود و خدا حافظ راز تلخ آن سنگ #جمشید_بصیر_مهر       از قلم تا جاودانگی... با شما!...

#افسونگرانه 🌹🍃🌹🍃🌹🍃 از قلب رنجورم چیزی نمیدانی از آتشی سوزان آن اشک پنهانی من آرزویت را درعمق دل دارم جانم شدی، اما در تن نمیمانی بر لوح چشمانم نام تو حک گشته اما تو از چشمم آن را نمیخوانی عشق تو چون خونم ، می جوشد از هر رگ اما تو خونم را پیوسته عطشانی آخر من از دستت یک روز میمیرم با جسم تب دار و با حال طوفانی من مطمئن هستم هر دست را دادی میگیری آن را پس روزی به آسانی بگذار تا گویم این حرف آخر را روزی تو هم سهمت گردد پریشانی ایمان به آن...

پرنده های باران فرشته های زلال از آسمان فرود آمدند و نوک هایشان بر سقف شیروانی ضرب گرفت تنها یکی از آنها به نبض باران نغمه ، سر داد باید به دیدنت می آمدم چتر در کنار آینه آویز بود و بارانیِ تو شانه را برداشتم و شانه به شانه ات ایستادم موهای بلندت بر صورتم جاری بود و نفس هایت بر گردنم لبخندت در آیینه باریدن گرفت دستم را  در بازوی بارانی ات گره زدم من و بارانی ات هر دو زیر یک چتر در جنگل مه آلود آینه گم شدیم و تو همچنان بر سقف شیروانی آواز می...

دست می‌کشم بر دلتنگی آینه خیس می‌شود خاطره‌ای دور بر لبِ خشکیده‌اش آینه را می‌گذارم کنارِ شمعدانی نمی‌خوانم داستانِ شهرِ ویران را شعر می‌گویم شعر می‌گویم برای چشمانت تا بر هم نریزد خوابِ کبوتری که باد آشیانش را ربود #ناهید_ساداتی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به...

از صدای مادرم بیدار شدم _ طاهره جان بیدار شو ! باید امروز به مدرسه بروی چشمم را که باز کردم. خورشید عالمتاب از پنجره ی اطاقم به من لبخند می‌ زد. او هم مثل هر روز، مهربان بود صدای جیک جیک گنجشگان که توی بالکن جلو درِ اطاق داشتند دانه می‌خوردند خیلی زیبا بود. از صدای مادرم که گفت : _طاهره جان مدرسه ات دیر می شه! به خود آمدم. _بله مامان جانم، آمدم. اولین دفعه بودکه رو پوش مدرسه پوشیدم ذوق بسیاری داشتم پدرم یک لبخند ملیحی روی لبش داشت آمد جلو ، در حالی که مرا از زیر...

جاده مرا می خواند من کوله باری دارم از نگفته‌ ها امشب سکوت با منست کجایند واژه ها امشب چراغی سو نمی زند رفتند پروانه ها امشب ماه در نیامده کسی بر سر قرار نیامده دست هایم خسته کوله بارم سنگین لب هایم بسته جاده هم مرا فریاد می زند سکوت با منست امشب او حرف دلش را نگفته می زند سکوت در این اطاق نمی ماند پنجره را باز کنید که اهنگ وداع می زند. شعر از #طاهره_ترسلی  🌻     از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این...