پایتخت شعر ایران

(کوله بارِ سفر) زندگی را با رنگ عشق همه ی سازهایش را کوک کردم کوله بارِ سفر زندگی، لب ریز از خاطره ها و تجربه ها و زخم ها بودند هر چه کوله بار زخم ها سنگین تر بود، سخت تر پیش میرفتم اما! با رقص باد رها کردم شاخه ی زخم ها را مثلِ برگی جدا شده از شاخه رقصیدم با آهنگ خاطره ها همسفر طناز من، تو اولین اشتباه و آخرین عشقم بودی. ✍️#رویا_⭐ابراهیمی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و...

پدر می‌نویسم پدر یاد پناهگاه سختی هایم می‌افتم می‌نویسم پدر یاد دست های پینه بسته اش می‌افتم می‌نویسم پدر یاد رخت های خسته در جانش می‌افتم پدر یک دنیا پناه پدر یک دریا راز پدر یک اقیانوس سکوت پدر روزت مبارک ❤️ #روح‌انگیزسیفی #ازکتاب‌شراره‌های‌جان           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد،...

در دلم مهر تو ای گل چه صفایی دارد ظلمت سینه عجب با تو جلایی دارد هر که با چوب جفا زد به دلی آخرِ کار مثل روزست که این کرده جزایی دارد عاشقی سیر و سلوک است‌ به سمت ملکوت گوهر وصل در آن رنج جدایی دارد عشق ؛ تنها نه فقط حرف و سخن باشد و بس عاشق آن نیست که قولی و صدایی دارد از ازل قسمت دل بود که با غم باشد صبرِ عاشق بخدا خیر و عطایی دارد همه در کشورِ دل جمله برابر هستند پادشاهی که در آن قُرب گدایی دارد سر و جان...

تا پرچم صلح، رسم ایرانی شد در مظهرعشق ، مهد شیرانی شد افراشته بود صورتش را بر شهر خورشید تمام روز زندانی شد از فرط عطش زمین ترک بر می داشت گر نقشه ی سبز ما بیابانی شد انقدر گریست ابر‌ِِ همدردی ها تا قطره ی اشک ، رود جوشانی شد هنگام غروب مثل دریایی سرخ دلگیر تراز همیشه توفانی شد هر موج خلیج فارس دف می کوبید تا بر لب ساحلش غزلخوانی شد از هر قفسی پرنده ی آزادی پر زد به افق ، نماد ایرانی شد معصومه گنجی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات...

تکفیر دلم در هر تپش گیر است، اسیری پا به زنجیر است فریبم داده با گیسو، زمانی که دلم پیر است خرد گوید رهایش کن، تپش گوید صدایش کن چه سازد این همه تردید، که بین عقل ودل گیر است نه روز روشنی دارم، نه ارام است شب تارم غروب بی تو بودن هم برای من چه دلگیر است تو را آیینه می دید و غبار از چهره بر می چید تو گر آیینه را بینی، پر از رنگ است و تزویر است شنیدم میل من کردی، به سویم باز می گردی ولی افسوس و صد افسوس، که این بر...

قسم به جان تو که صبرم پراز بی قراریست یاد تو می وزد هر دم در این حوالی ... افسوس چه سود ؟! سهم من از وجود تو همیشه بی کسی و تنهایست #سمیرا_رحیم_زاده         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما...

دلم لک زده برای دلبرکان غمگین برای خوردن یک بستنی به اتفاق مارکز در ساحلی متروک آنجا که ییتس ایستاده است کنار استخوانهای زنی که دوست داشت او را در آغوش بگیرد احمد نوردآموز       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل...

پرمیشم ازغم ها روزای  پاییزی دارم بدون تو حال غم انگیزی یادت نمیرودازسرتو ای  تمام من بگوکجایی این دل چه میشود بیتوبسرکند داد ازجدایی ای بیخبرازعشق حالم پریشونه دنیابدون تو ویرون ویرونه صدزاروحیرونم بی توپریشونم ای همنفس  ای عشق بی تو یه ویرونم یادت  نمیرودازسرتوای تمام من بگوکجایی این دل چه میشودبی تو به سرکندداداز جدایی ترانه داد ازجدایی زخم دلم مانده درجان   تب دارم بی تونمیتونم عشق تو کم دارم   #ساغرحسینی     از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به...

از غربت چشمی که وطن شد، گله تا کی مشغول تو بودم تو نگو مشغله تا کی آشفتگیِ حال تو چون طرح معماست ای راز معمایی من، مسئله تا کی یاد تو فروریخت ستون‌های دلم را یک بار نه صدبار بیا، زلزله تا کی چشمان تو می‌گفت فقط صبر کنم، صبر ایوب نبودم بخدا حوصله تا کی شاید به تنی جان شده باشی و ندانی تو پیرهنِ روح منی، فاصله تا کی آن فارقِ سودا زده‌ را شعر، شعار است پیشِ لغت سرد جدایی، گله تا کی #اعظم اسماعیلی #بانوالف         از قلم تا جاودانگی... با شما!...

تورا بسیار دوست میداشتم هرچند میدانستم به خنجری در قلبم میمانی که تاابد باید آن را با خود به این سو و آن سو بکشانم و هرگز اثری از درد و‌جراحت بر چهره نیاورم مبادا کسی از ناله های قلب سوخته ام ندایی به گوشش برسد… آه که زندگی در پس هر گذری هرچند تورا از من دور و دور تر کرد اما هرگز نتوانست دلیل اولین تپش های این قلب زار و خسته را از یاد من ببرد… باشد که تا ابد در قلب منحوس و تاریک من مجبور به حبس باشی و ندانی که یادت پس از سال...