اثری از فرحناز مولایی از شاعران انتشارات حوزه مشق
تقدیم به معلمان و دانش آموزان شهید مدرسه شجره طیبه میناب: نامشان در سطرهای روشن تاریخ درخشید وقتی که افکارشان چراغِ کلاسهای تاریک بود اما!؟ چرا پروازشان را ندیدند وقتی هر روز با گچِ سفید بر تختهی سیاه آینده ای روشن میکشیدند میناب هنوز بوی دفترهای خیس از اشک را میدهد بوی صندلیهای خالی که صبحها چشم به در ماندهاند. دخترکان شهید با روسریهای خاکآلود در قاب عکسها لبخند میزنند اما نامشان در دفترهای رسمی گم شده میان سطرهای سرد. چه کسی پاسخ میدهد به نگاه مادری که هر شب موهای نبافتهی دخترش را در خواب شانه میزند؟ چه کسی...