اثری از بانوی هنرمند زهرا طباطبایی اعلا _انتشارات حوزه مشق
شب که می¬شود بیشتر با هم حرف می¬زنیم. کلی حرف و حرف و حرف. البته دیگر شب و روز نمی¬شناسیم. شاهدش هم پیاده¬روها هستند. گاهی پیش¬اش مثل یک عارف وارسته و اندیشمند فرهیخته می¬شوم که فقط بیا و ببین! گاهی هم مانند یک بچه. یک بچه¬ی خودخواه و قهرقهرو، شاید هم لوس و غرغرو، و یا گاهی پرخاشگر مثل خروس جنگی! تقصیر خودش است. ازبس همه جوره تحویلم گرفته و دوستم داشته¬است، پررو شده ام. ولی از حق نگذریم خدایی شبها عاشقانه¬تر می¬شود رفتارمان. راست است که می¬گویند دوره و زمانه عوض شده. دوران ما با دوران مولانا و شبانش...