خاک بر سر

«خاک بر سر»، سوگ‌نامه‌ای است برای پدر؛ روایتگری از دلتنگی، فقدان و بازماندگیِ خاطراتی که پس از کوچِ عزیزان، در گوشه‌وکنارِ روح پناه می‌گیرند. این کتاب، زمزمه‌ای است از جنس سوگ؛ ادای احترامی به پدری که اگرچه رفته، اما ردّ پاهای او همچنان در تار و پود زندگی و حافظه‌ی فرزندان جاری است.

«قابِ عکس بر دیوار، نبودنِ بزرگی را که تمام وجودمان را غرق کرده بود، به رُخ می‌کشید. گویی طوفانی چنان سهمگین بر زندگی‌مان برخاسته که ما را از هم گسیخت و در میان برهوتی بی‌انتها رها ساخت. ما ماندیم و تن‌هایی کرخت از سرمای بی‌رحمِ تنهایی؛ حیران، خسته، فرتوت و بی‌رمق؛ با زانوهایی لرزان و دستانی که دیگر تابِ گرفتنِ قلم را ندارند و با نوشته‌ای که از سرِ خستگی، با نوشتن قهر کرده است.»