پایتخت شعر ایران

شبیه که بودی؟ خستگی مچاله در آینه ای زنگار گیس های بریده در صورتکی بیمار روزهای ترس میان کابوس شبانه یا نقطه ای سیاه ابتدای سطری خیس راز پنهان در گوش بادی با ردِ پای اضافه استجابت دعایی مجهول در بغضی انبوه که پشت پنجره جای گذاشته ام کدامین رسالتت اسبِ جراحت زین کرده بود رفاهِ پاهایم را میزبان خاطراتی کند بدون مکث تا گرگ و میش خبرهای ناگوار و آخرین جرعه از پیکری برآمده نترس عزیزم هنوز دیوارهای اخمو دست به دست شانه هایشان را زیر پاگرد آشنایی قدیمی به لرزه می اندازند و هندسه ی اتاق عطر یخبندان...

زلالِ بعد از بارانی! شکوه جنگل به وقت تکاندن بال‌های خیس درخت. غنیمتی! چون آخرین قطره‌‌ی چکیده از انگشت آفتاب در عزیمت ابر. کاج گذشته از طوفانم رنگین کمان تواضع! بگو کی می‌رسی؟ تا شانه‌هایم لجاجت باران را دوام بیاورد. پرنده‌ی پاییزم زخمیِ جا مانده از نبرد مرزهای مه‌گرفته‌‌ بگو کی می‌رسی؟ دلتنگی‌ تلخیِ شیرینی‌ست مثل سکوت صبحِ آتش‌بس #مهناز_نیکفر         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از...

گذر پوست به دباغ محل افتاده مصرعی هست که در بند غزل افتاده حسنک موی بدیده است نه در پیچش مو که چنین شُهره به عنوان کچل افتاده من اگر نیک و بدم سیرت خود را بنما روی هر قافیه ات فالِ دغل افتاده دوست دارم  برَهم از تو و قانون غزل به درک! ،،، رفتی و بنیادِ فَعَل افتاده اینچنین است قیامت! برو فردایی هست! مُرده  دیروز ! حسابت ز ازل افتاده ... تو جفا کردی واز چشم ترم افتادی انقدر دور  که حتی ز بغل افتاده ....       ✨✨✨✨✨✨✨   رقیبم! خاطرت آرام ! که این...

"تحمّل کن" بــرای دیـــدن نــور ایــن سیــاهی را تحمّـل کـن گــذر از کـوره راه و سخـت راهـی را تحمّـل کـن بر این باور که‌تنهایی‌ و همراهی نخواهی‌داشت میانِ درد و سـختی... بــی پناهی را تحمّـل کـن مسیرِ فتح‌ و پیروزی شکست و باخت هم دارد به زعـــم دیـگران ایـن روسیاهی را تحمّـل کـن اگرچـه می شود ماهـی گرفـت از آب گل آلــود کمــی وقفـه برای شــاه ماهــی را ...تحمّـل کـن نکُــن دلخــوش، تمــام آمــدن ها... رفتنـی دارد در این گـردش رفیـقِ نیـمه راهـی را تحمّـل کـن نمـی ماند چنیـن دنیا من این را خوب می دانم مـوقــت دوره ی بــی...

  لطفا خودتان را برای مخاطبان مجموعه بزرگ حوزه مشق معرفی کنید: خانم خدیجه رویتوند هستم با نام تخلص حوّا ، از چهارده سالگی به نقاشی و سرودن شعر پرداختم.بین این دو هنر همیشه برای کسب آرامش نقاشی میکردم که متاسفانه بدلایلی از دانشگاه هنر انصراف دادم.سرودن شعر اما همیشه برایم حق مطلب را ادا می کرد و از آرمان ها و اندیشه هایم بیشتر میتوانستم بهره بگیرم و انعکاس دهم.از سال ۹۵ بصورت خودجوش و جدی به یادگیری قواعد و مطالعات در حیطه ی شعر و نویسندگی پرداختم. معمولاً شاعران از کجا الهام می‌گیرند؟ آیا شما نیز الهام‌گیری‌های خاصی...

می شود دید تو را ، در تو تأمّل نکرد چشم از دیدنِ رویَت ، به خماری برود ! محمد علی پسندیده [شجاع] رشت   از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه...

شهید در راه عشق مرد کلمۀ سنگینی است که نمی‌توان روی همه گذاشت و شاید زن‌هایی هم هستند که لایق لقب مرد هستند. اما کلمه مرد را از روی تو ساخته‌اند پدربزرگ عزیزم، حاج حسن ستوده، همانند فامیلیمان می‌ستایمت. آن کوه بزرگ روی سرم آوار شد وقتی تنهایمان گذاشتی و در آسمان‌ها اوج گرفتی، دلم شکست وقتی نوشتند شهید حاج حسن ستوده روحت شاد. باعث افتخار منی مرد بزرگ این منطقه، خوشحالم دختر تو هستم. می‌گریستم به‌خاطر همۀ این سال‌ها رنج و بیماری‌ات، به‌خاطر شیمیایی شدنت، گریه می‌کنم برای آن مظلومیت چشمانت. نامه‌ای از زمین به پستخانه بهشت (: ‌...

شعرهایم به استثمار انتظار در آمده‌اند و من لابه‌لای خطوط دنبال ما می‌گردم. صندلی می‌گذارم روبه‌رویم خودم را به بازجویی می‌کشم خودآزاری می‌کنم از تو به خودم می‌گویم خیال می‌بافم تجزیه می‌شوم روح مرده‌ام در من دفن شده در مدار تنهایی خودم می‌سوزم شاید در این تنهایی رستگار شوم... حمیده ستوده (ایراندخت)         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی...

عشق وپیله بقدری دلتنگم که اشک ازامدنش پشیمان شد مژه بر هم زدنی پشت حصارمژگانم پنهان شد را ست می گفت کولی دوره گرد محل مان عمر همان آب کوزه‌ی ترک خورده بود پایان شد جدی گرفتیم زندگی را با دو دست وامیدوار هیچ نبود آنچه‌ داشتیم  حیف عشق حرمان شد مثال کرم ابریشم درپیله فرو رفتیم پروانه شدن آسان بود و پریدن سیلان شد   فرحنازمولائی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی،...

غزلم.... قطار می رود از آستانه ی غزلم به روی ریلِ پر از عاشقانه ی غزلم درختِ پر ثمری از ترانه خواهد شد شکوفه های دلت با جوانه ی غزلم سفر هنوز پر از اتفاقِ تکراری ست صدای ممتدِ سوت و ترانه ی غزلم بیا کبوترِ جلدم به روی بامِ خیال بشین برابرِ آن آب و دانه ی غزلم اگر چه عشق، تو را شب کشیده می خوانم نخورده موی تو هرگز به شانه ی غزلم صدای ممتدِ سوت و تکان تکانِ قطار هجومِ وحشی دیوانه خانه ی غزلم برای مقصدِ بعدی هدف رسیدن ؟نه! همین مسیرِ پر از شاعرانه...