پایتخت شعر ایران

آن روز که نوروز از غنچه وگل گشت پدید باغبان رفت سوی باغ و بلبل گلزار دمید آنان که نرفتند به سیل گل و بوسیدن یار آیا که ندانند صبوری رود از چشم امید عباس ترابی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات...

زندانی... توی زندان چشمهای تواَم فکر پرواز در نگاهم نیست از تو لبریزم، از همه خالی من فقط عاشقم، گناهم چیست؟ چیزی از زندگی نمی خواهم جز دو تا صندلی،دو فنجان چای رو به رویم فقط تو باشی،تو توی آغوش تو بگیرم جای قهوه ی داغ چشمهای تو را دوست دارم همیشه سر بکشم روی دیوار خستگی هامان کاش میشد دوباره در بکشم حسرت حرفهای شیرینت تا ابد بر دلم تلنبار است خنده هایت ستمگری دلکش چشمهای تو مردم آزار است کاش میشد شبی بگیرم باز بوسه ای از ضریح لبهایت بشوم در تن تو زندانی بشوم ماه ِ توی...

گل برفی برای آدم ِ برفی هوای قصه یخ بسته نمی‌ماند دگر حرفی‌️ برف، سنگین بود و  صدای بم و مردانه‌اش میان بلورهای برف آب می‌شد. زیر لب ترانه‌ای  از یک شاعر بزرگ را زمزمه می‌کرد در‌حالی‌که  با دست‌های یخ زده‌اش تن عروس خیالی‌اش را فرم می‌داد. به چنگ آورده‌ام گیسوی معشوقی خیالی را خدا از ما نگیرد نعمت آشفته حالی را تاریکی هوا بر روشنی چشمانش چیره بود که شالی را  را دور نو عروسش می‌پیچید و چشم  می‌دوزد به دور‌دست‌‌ها‌ی دست نیافتنی و فردایی که... خورشید، سحرخیز‌تر از  داماد و با زرنگی خود را بالای کوه‌های شرق رسانده...

آن روز که نوروز از غنچه وگل گشت پدید باغبان رفت سوی باغ و بلبل گلزار دمید آنان که نرفتند به سیل گل و بوسیدن یار آیا که ندانند صبوری رود از چشم امید شاعر عباس ترابی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم....

  لطفا خودتان را برای مخاطبان مجموعه بزرگ حوزه مشق معرفی کنید: بنام خدایی که جان عاشقان است سلام بنده نسرین راثی هستم. از دیار خوزستان گرم متولد دزفول و ساکن اهواز معمولاً شاعران از کجا الهام می‌گیرند؟ آیا شما نیز الهام‌گیری‌های خاصی دارید؟ شاعران معمولا جهان بینی دیگری دارند گاهی با یک شاخه گل، یا قرار گرفتن در طبیعت، دیدن یک انسان و یا احساس شعف و بالعکس غم باعث الهامشان برای شعر نوشتن می شود بله بنده هم معمولا با الهام گیری از موضوعات مختلف اشعارم رو می نویسم شعر برای شما به عنوان یک شاعر چه معنا...

کم بوده غم و غصه و بی خوابی ما تاریکی لحظه های بی تابی ما باید برسد به گوش نسل بعدی؛ بی برقی و بی گازی و بی آبی ما. ✍کهربا محمدجانزاده         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ...

هر چه قدر هم گناهت بزرگ باشد مفهوم تیرگی جزا.... و ادامه این راه بیهودگی نیست همان طور که ترس راهش را از مرگ جدا کرده است تو هم این هیجان غریب را جستجو نکن مگر فراموش کرده ای امتداد درد عصب های انتظار را مفلوج کرده است تا لحظه ها سرد شوند و دست های زنجیر فشارش را از دور گردن زندگی بردارد #اعظم_ملڪ_پور_مهربانو       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار...

من ؛ زیر بارِ سنگینِ این روز ها شکستم ... و وجود تکه تکه شده ام همچنان ؛ دوستت دارد فکر کردن به تو و غرق شدن در رویای تو شیرین ترین اتفاق این روز هاست ! اگرچه دوری ؛ و این دوری تلخی های زندگی‌ام را بیشتر می‌کند ، اما اندیشیدن به آمدنت مایه‌ی خرسندی من است ! تمامِ امیدم برای گذر از این روز ها در همان رویای آمدنت خلاصه می‌شود ! به من بگو که خواهی آمد کنار من خواهی نشست و پتوی آغوشَ‌ت را به دورِ وجودِ سرما زده ام خواهی پیچید ... به من بگو...

شب دختری با موی خرمایی ست که بالشی از جنس ِ غم دارد از دلخوشی ها دست ِ او خالی ست از دار ِ دنیا یک قلم دارد تا  می نویسد از نبودن ها حل می شود در عشق،می میرد او خاطرات تلخ و شیرین را با گریه در آغوش می گیرد با سوزن حسرت تمام روز پیراهنی از غصه می دوزد می پوشد آن را در خیالاتش در عمق یک افسوس می سوزد همچون درختی دور از جنگل از چشمِ هیزِ ارّه بیزار است راه خلاصی نیست انگاری تقدیر ِ او محکوم ِ تکرار است گنجشکهای کوچک آهش دنبال...

چون چراغی در دل تاریکِ شب ها آمدی وقت رفتن رود بودی ، مثل دریا آمدی غرق بودم در میان شب به شب دلخستگی در جهان زشت دلتنگی چه زیبا آمدی خسته بودم از تمام داد و فریاد زمان غرق نجوا ، غرق نجوا ، غرق نجوا آمدی آه این غم داشت کم کم جان من را می‌گرفت از پس ویرانه ها همچون مسیحا آمدی وقت رفتن گفته بودی مثل مجنون نیستی راه گم کردی گمانم ، پیش لیلا آمدی سپیده امیری         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و...