پایتخت شعر ایران

شعری از بانو (پروانه فتحی)

به ماه گفتم
بوسه ای بگذارد برپیشانی ات
ماه خندید:
تاکی این نگار را
چون خورشید درچشمم می نمایانی؟
وامامن مست تماشای تو
آسمان را قاب کردم
درچشمان بی پاسخم

پروانه فتحی شبیه هیچکَس