یادداشتی از دکتر معصومه کردی گودرزی از نویسندگان انتشارات حوزه مشق به مناسبت میلاد پیامبر (ص)
به نام خدای محمد آفتاب در چهره تو معنا شد جهان پیش از تو، شبی بیچراغ بود؛ راهها بیجهت، دلها بیقرار. آنگاه که تو آمدی، خاک، بوی آسمان گرفت و زمان، از نو متولد شد. تو آمدی تا انسان، دوباره انسان شود؛ تا دستها، به جای تیغ، شاخه زیتون بگیرند. ای محمد! تو نه فقط پیامبر واژهها بودی، که پیامآور نگاه بودی؛ نگاهی که از سنگ، گل میساخت و از خار، گلستان. زمین با گامهایت آرام شد و افلاک، به حرمت نامت قامت بستند. تو معجزهای بودی که در کتابها نگنجیدی، چرا که هر سطر زندگیات، آیهای روشن بود. تو...