اثری از مبینا ترکمن از شاعران انتشارات حوزه مشق
گاهی آنقدر در غم ها غرق می شویم که فرصت زندگی کردن را از دست می دهیم . آنقدر بفکر نداشته هایمان هستیم که داشته ها کمرنگ می شوند و از یاد می روند . شاید هم مقصر ما نیستیم ؛ شاید واقعا نداشته ها آنقدر زیاد اند که به وضوح دیده می شوند و داشته ها آنقدر کم که با چشم مسلح هم نمی شود دیدشان ... . ولی گمان کنم اگر ؛ کمی دقت و حوصله به خرج دهیم و عینک مان را به چشم زنیم می توانیم نعمت ها یا همان داشته ها را ببینیم و حتی...