اثری از یونس رجبی از شاعران انتشارات حوزه مشق
برو برو اونجایی که از من دوری دستای سردمو دیگه، ها نکن شبا توی خلوتت کنج اتاق واسه خوشبختی من دعا نکن برو اونجایی که حالت خوبه فکر تنهایی این خسته نباش دیگه بس کن، روی زخمای تنم با سکوتِ هرشبت نمک نپاش ما دوتا آدمِ بی انگیزه ما دوتا خستهی بی حوصلهایم راه برگشتی نداره عشقمون وقتی از همدیگه کوهِ گلهایم همه زندگیمو بردار و برو منو با دلشورههام تنها بذار جز همین عکسی که باهم داریم از خودت چیزی رو دیگه جا نذار وقتشه تموم کنیم قائله رو نمیخوام دوباره سهم تو بشم دور خاطرات خوب و بدمون...