پایتخت شعر ایران

صدای شکستن قلبم می‌گفت بی‌تو هرگز نمیشه... باز باران با ترانه میزنه بر بام شیشه... عکست هنوزم روی دیوار روی بوم سیاه نقاشی... شکل یه لبخند کجم حالتی بین عشق و فحاشی... تموم گلایل‌ها امشب رخت عزا به تن کردن... تموم ابرها امشب گریه به حال زار من کردن... کاش ته قصه‌ی من نشود قصه‌ی بَد... کاش بی‌قرص بخوابم تا به ابد... کاش می‌شدم لُخت در جیغ‌ترین لحظه‌ی تخت... کاش می‌شد بگریزم از هر لحظه‌ی سخت... خسته‌م...خسته از این همه بی‌رحمی... خسته‌م و میدانم توحال مرا می‌فهمی... آوای مرگ،در دل شب خدا هم ازاین غم در فرار بود... شاید صدای...

زن بابا   الوسلام هلماخوبی ازمدرسه اومدی؟ چه خبر؟چرا صدات گرفته؟بازم اتفاقی افتاده؟آره خوب نیستم،زن بابام همه چی روبه هم ریخته لباس وکیف وچمدونو حتی آشپزخونه روبه هوای تمیزکردن بهم زده. نمیدونم دنبال چیه؟ فکرمیکنه همه مثل خودشن جادو و جمبل میکنه. ببین هلما جان ولشون کن بزارهمون جوربمونن بابا اومدبهش بگو یااصلا زنگ بزن. نه حدیث جون بابابه حرفم گوش نمیده. این قاپشودزدیده. بعد ۴تاازدواج وچندتا صیغه بایک مرد نوه دارشوهرکرده پس مامان کو؟رفته بیرون. بهش زنگ زدی؟نه حدیث جون به مامان هیچی نگو منم نمیگم.بازم مثل همیشه دکتروقرص اعصاب داغون.. هلما_داری میایی؟آره توراهم. بزار يه امروز با دیدن...

---- ساحلِ آرامش----   شبیه زورقی سرگشته و زار به دریای خیال تو شناور مانده ام .. ای سراپا همه احساس ساحل آرامش ات پناه امنی ست برای شانه های بی پناهم اینجا ایستاده ام خیره به لاجوردی آسمان نسیمی نمی وزد بر گونه های ترم چشمان دریا ماهرانه رد پای مرا پاک می کند اما من تو را چون مرواریدی در عمق جان صدف درون سینه دارم غرق در دریای خیال تو مدام حواسم پرت میشود به رنگ پیراهنت گرمای دستانت به گمانم دیوانگی به من می خندد که هر بار به رویای تو می اندیشم   # آذر_غلامی...

چند سال پیش که ما با همسایه ها رفت و امد داشتیم، یک واحد پسر همسایه مجرد که بعد از فوت خانواده اش تنهایی زندگی میکرد و گاهن همسایه ها برایش خوراک میفرستادند شیفته دختر همسایه شد که چند باری برایش غذا درست کرده بود، هروقت آن دختر خانم غذا میفرستاد حتی اگر سیر هم بود . . میگفت : ممنونم .گرسنه بودم ... و بالعکس اگر تنها این خانم برایش غذا نمیفرستاد . میگفت : امروز بی بهره ماندم. . در اواخر دورانی که در آن منطقه سکونت داشتیم، با هم ازدواج کردند و دورادور میشنیدم که بسیار خوب...

کجایی که دلم هربار پر از احساس آشوبه میدونی بی تو این قلبم توی سینه نمیکوبه تداعی میکنم هربار تو ذهنم خاطره هاتو شبا تو خواب میبینم همیشه عکس و رویاتو یه روزی مال من بودی همیشه یهو برگشتی بم گفتی نمیشه باید رامون جداشه دیگه از هم نگفتی بعد تو حالم چی میشه؟! به جز خوبی و عشق از من چی دیدی که از دوس داشتن من دس کشیدی مگه کی بیشتر از من عاشقت بود؟ که از احساس من پاپس کشیدی کجایی که دلم تنهاس که بی تو سرد و پژمرده م میرم از دست بدون تو همونطور...

صبح یکی از روزهای خداست حس دانش آموزی با امتحان آخر سال در من است بی جهت؛  بیقرارم مثل عصر جمعه در چشمان شهر شاعرم  و دست فروش  شعرم شعرهایم راتنها شکوفه سرخ انار میفهمد و شاید یک پروانه متبسم رهاشده از پیله  .... میدانم دستم به درخت توت که برسد با شعرم  پرواز خواهیم کرد به مقصد باغ های جهان .... 🌹🌹🌹🌹🌹   باز پاییز به تکرار آمده زرد و سرخ رنگ و رنگ باز گل قاصدها سرا را به باد سپردند اما!! کسی نیست بگوید پس نم باران کو؟! گویی حس لامسه زمین را گرد فراموشی گرفته یا...

«ارمغان» کاش به این کنج خراب خلوت ما هم کلاغی سر می‌زد، به اینجا پر می‌زد. کاش در این خاک خشک ترک خورده ما سبزه ای جوانه می‌زد، جوانه در این ویرانه می‌زد. کاش در این سرای سرما زده‌ی ما باغچه ای بود و در آن میخکی پیچ می‌زد، امیدی در دل هیچ می‌زد. ای کاش. پنداشتم که می و مستی و ساغر و ساقی، شاهد می‌شود پنداشتم که ساز و آواز و مطرب و طرب، شاهد می شود، آرام جان می‌شود، می‌شود اما... به خون دل و اشک دیده می‌شود. به اشک دیده، نقش تو در خیالم، دل آرمیده...

گرچه رفتی بی هوا در خواب و رویایم هنوز با خماری ، روز و شب ها در تمنایم هنوز یوسف من  سالها در چاه غفلت مانده است در به در دنبال  او مثل زلیخایم هنوز هردمی با یاد او  حالم دگرگون می شود درد دوری را کشیدم چون که تنهایم هنوز در گلستانم بیا مجنونِ بی همتای من سالیانی رفته عمرم باز لیلایم هنوز در خیالاتم تو مهمان می شوی ارام جان گرچه حالم را گرفتی غرق رویایم هنوز   #الهام_سلیمیان     ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان...

آنکس که در این وادی باری بر دوش دگران است حالیا خوش باد احوالش که مارا اینچنین خواهد وخود آنچنان است همانی که مدام مشغول تلخی کام مردمان است لیکن خود خواهان منفعت کل جهان است شامگاهان تا به سحر جادوگر شهر از کودکان است صبحدم جگر زلیخا راشرحه شرحه کنان است در زمانه ای که گذرانش چنین سخت وگران است این ملعون بد کردار آفت جان این و آن است   پرستو نیکوکاران     ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان و دانشجویان به کتاب تبدیل پایان نامه...

دلم ز عالم خون است و شعر ها شعر گویم در زمانه ای که عالمان گزاف ها گزاف گویند گزاف گویی بدنیست چو انراادعاگران گویند وقتی مردمان دست در دست لب بر سکوت گویند سکوت بد نیست ور سخن را سخنوران گویند هنگامیکه سخن ها سخن از ما مداوم گویند در این ویرانی دنیا پرستان همه در خواب خفته اند دنیا که کم نیست وقتی دنیا، دنیای دگر دارد فریاد ها هراس بی دادی از وجودمان بیداد میکند خونابه خونین زخم از قلبمان شکوفه می‌کند دیدگان همه دیده بر دیده تاریک می‌کنند همگان همه خیال خود به بی خیالی دعوت...