پایتخت شعر ایران

«سقوط» چَشم به چَشم آسمان می‌دوزم شور می شود از نگاهم بارانِ شیرینِ ابر آه می چکد کالبدِ بی جانم از سوزِ شلاقِ جایِ خالی ات که بر تنم می نشاند مجازات عاشقی را چَشم به چَشم آسمان می‌دوزم بغضم انقلاب می‌کند سکوتم سوت می‌کشد و دلتنگی ام به خروش می آید داد می زنم در حضورِ باد ها می شکنم در حصارِ فریاد ها و آرام آرام فرو می ریزم زیر بارِ شکیبایی چَشم به چَشم آسمان می‌دوزم و با حسرت به ابرهایی که هم دیگر را در آغوش گرفته اند می‌نگرم و ایستاده جان م ی‌ ب ا...

  لطفا خودتان را برای مخاطبان مجموعه بزرگ حوزه مشق معرفی کنید: به نام خدا ، با سلام و عرضِ مهربانی و خداقوت محضر شما استادان و دکتران این مجموعه مخصوصا جناب آقای دکتر احمدی عزیز و همچنین تمامی دست اندرکاران و زحمت کشان( حوضه مشق) اینجانب احترام یاربیگی شاعر و نویسنده ساکن شهرستان قصرشیرین استان کرمانشاه میباشم ، ضمنِ آرزوی موفقیت ،سلامتی و سربلندی برای همەی شما عزیزانِ از خداوند متعال خواستارم. معمولاً شاعران از کجا الهام می‌گیرند؟؟ آیا شما نیز الهام‌گیری‌های خاصی دارید؟؟ بله به نظر من در زمینه‌ی شاعری ابتدا این خداوند است که شاعر بودە که...

نام تو شرح برگ‌های سبز زیتون است نام بلندت مقتدای هر چه مجنون است ای قهرمان داستان کودکی هایم بعد از تو حال چشمهایم مثل جیحون است دنبال یک واژه برای وصف تو بودم وصف تو از حدِّ بیان ِ واژه بیرون است سیّدحسن! ای جان جولان، قدرت لبنان قلب جهانی بعد تو دلتنگ و محزون است در عمر خود داغ فراوان دیده ام امّا داغت فراتر از کلام و عمق مضمون است اسلام و هر آزاده ای، امنیت خود را بعد از خدا به خون امثال تو مدیون است رزق شهادت بر وجود تو گوارا باد خونت به حق،...

زندگی قطره های کوچک آب ،اقیانوس ژرف را می سازند. دانه های ریز گونه ی شن ،ساحل زیبا را ابر های در کنار هم ،بارش باران را باد های به هم پیوسته ،وقوع طوفان را قلب های به هم گره خورده ،گرمی عشق را شهر های در کنار هم ،مرز یک کشور را دست های ب هم گره خورده ،یک ملت را و لحظه های کوتاه شاید بی ارزش به نظر برسند اما زندگی را می سازند …     شیما خرم           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب...

"برگرد" فصل من و تو، فصل قرار آمده برگرد پاییز ز نو، در بَرِ یار آمده برگرد این خسته‌ی آشفته ز بیداد خزان را جان بخش که با غصه کنار آمده برگرد اندوه، مرا بی تو به فردا نرساند خود مژده بده گو که نگار آمده برگرد با زخمه‌ی هجران به دلم زخم نزن بیش وین بغض گلو را شب تار آمده برگرد غربت، نه که درمان کند این بار، سفر را غربت زده را میل دیار آمده برگرد سوز دل من را تو بیا ساز کن امشب احساس کنم بوی بهار آمده برگرد ای یار کجایی که مرا طاقت...

(هوای عاشقی) با خود عهد کردم از امروز تمامِ ثانیه ها را با عشق پیوند بزنم آفتابِ صبح را به من بسپار و فرداها را به دستهایم فکر نکن به حرفهای وارونه ی مردم، بگذار خنده هایمان بخیر باشد هوای عاشقی آنقدر گرم است که سردی حرفها در دلمان آب میشود بیا، در این رابطه ی خوب از آنچه گمان می کنیم هستیم، فراتر رویم... ✍️#رویا_⭐ابراهیمی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به...

دلت گرفته ولی رختِ تازه می پوشی و در پیاله ی تقدیر ، صبر می نوشی حلولِ رنج جدیدت مبارک است ای دل دلِ فلک زده ای که هنوز میکوشی_ وفا کنی و ملامت کشی و خوش باشی ولی نجابتِ غم را به هیچ، نفروشی حضور نور، اگر در اِزای پرده دریست خوشا ادامه ی شب ،زنده باد خاموشی خدا نخواست بیفتد سر زبان، غمِ ما گذاشت روز ازل روی سینه سرپوشی گذشت عمر ، به تذهیبِ خاطرات ولی نگارخانه ی دل پر شد از فراموشی پناه می برم از غم به غم که عاشق را حرام باد به جز...

ما همه منتظرِ رویتِ ماهیم؛ بیا خسته از ظلمت شبهای سیاهیم؛ بیا تا مگر از تو رسد پیکِ امیدی؛ خبری پادشاها ! همگی چشم به راهیم؛ بیا نیست در سینه ی ما غیر غمت جانانم جز حضورت بخدا هیچ نخواهیم؛ بیا با تو آباد شود دشتِ دل از دیدن تو بی حضور تو پر از حالِ تباهیم ؛ بیا حالِ ما خوب شود با تو مگر حضرت عشق گر چه آغشته به هر گونه گناهیم؛ بیا با تو کاشانه ی غمها به فنا خواهد رفت همگی ملتمسِ گوشه‌نگاهیم ؛ بیا ضربه ها خورد دل از ظلمت شبهای فراق باز هم...

به اون جایگاه از زندگی رسیدم که با کسی تعارف ندارم، هرکی که منو نداره باخته. من چیزی کم ندارم که برای رفتن کسی بغضم بگیره کسی که از دنیای من رفته به خودش بد کرده نه من. اصلاً خودم درارو براش باز می کنم. خدا منو اونقد دوست داشتنی آفریده که پای هیچ دوست نداشتنی وای نمیستم. من هر لحظه می تونم آرزوی کسی باشم. من محتاج کسی نبودم، نیستم و نخواهم بود. اگه کسی یه روز منو نخواست، این مشکل شخصی خودشه و ربطی به من نداره. من برای نخواستن آدما پای بدرقه ی خوبی دارم. با من...

جویبارهای یزد را گذراندم و از عبور آنها، برای خودم ردپایی کاشتم از جنس «رویا».. من، از شهر مناره و مسجد برای خود خاطره ساختم و به «فارس» گریختم؛ شهر مادریم.. آمدم و فراموش نکردم، آری راه و رسمم فراموشی نیست ... حق آب و ریشه دارد این «یزد مادرزاد»!!! آمدم فارس، دیار اردشیر بابکان و ساسان بزرگ اما به یاد نبردم فرخی را در کنج ایوانش... من، برای « ساختن »آمدم، «کاشتن» را در جایی دیگر انجام داده بودم.. کاشتم خشت ها را، گذاشتم پله به پله روی هم و از آن، سروی از زندگی ام ساختم به بلندای...