پایتخت شعر ایران

(نگاه) دلم را سپردم به نگاه پُر مهرت چون قشنگترین عشقِ دنیا نگاه تو بود برایم زیرِ سقفِ بلند آسمان، روی دامانِ زمین، هر کجا که خسته و پُر غصه شدم نگاه تو به دادم رسید زلالی نگاهت بس است مرا در این روزگار بی مهری ✍️#رویا_⭐ابراهیمی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و...

درون سینه‌ام، رازهای نهفته است چون مرجان‌های سرخ در اعماق سکوتم ریشه دوانده‌اند. تلاشی هست برای بخشیدن آنکه قلبم را آزرد چشمانم را پیش از خواب گریان کرد. پس از مرگم طوفانی سهمگین در راه است، که سایه‌اش قلب سیاهش را فرا خواهد گرفت. گهگاهی نفس‌هایم به شماره می‌افتد برای ادامه زندگی، تنها یک چیز می‌تواند نگهم دارد: زخم‌هایم صدف شوند نور شوند و آفتاب بر این زخم‌های سرد بتابد. فانوس دریایی با نوری لرزان راهی به فردایی نشانم دهد که در آن آرام گیرم.   نرجس باقری(هُوَر)           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات...

دیر خواهد شد صدایم را می شنوی روز آمدنت غم انگیز ترین حادثه است دگر پشت این پنجره کسی به انتظارت نیست وسلامت را کسی پاسخ نخواهد داد نسرین میرزایی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر،...

انگشت نما میدونم اشتباه کردم به چشمات اکتفا کردم پشیمونم چرا اون شب به حرفات اعتنا کردم حواس پرتم ، آخه امشب نبودی و صدات کردم یه نقطه جابه جا کردم، جدا بودی خدات کردم جلو چشمای این عالم دروغ و بر ملا کردم ببخش این اشتباهم بود تو رو انگشت نما کردم نمیشه خوب سردردم جلو چشمام میایی هر دم چی شد که من حسابت رو ازین مردم جدا کردم توی دل رخت میشورن به ظاهر خیلی خونسردم واسه دل کندن ازعشقت ندیدی خیلی جون کندم دیگه نیستم سر حرفم امونم رو برید اشکم با این حالی که من...

« پلکان عالی شهر »🌒🌎 چند سالی بود سفر کرده بود به اینجا. آدم شسته رفته ای بود اما از دست رفته. همان دفعه ی اول که دیدمش، قیافه ای تکیده داشت و خسته می‌نمود. از روی صورتش، خستگی را به چشم میشد دید. خیلی اهل حاشیه نبود و همیشه«سلامی» به سرمای «خداحافظی»، میکرد و رد میشد. همیشه هم یک نایلون با پوشهٔ سبز رنگ در دستش بود که در حیرتم در آن پوشه، چه سر و رازی وجود داشت!! فقط می‌دانستم رازهای آدم ها، همیشه در صندوقچه ای بسته نگه داشته میشود که هیچ کس کلید آن را ندارد...

می‌خواهم پرواز کنم همچون مرغان دریایی به هر سویی که می‌خواهم به تمامی آسمان ها.. می‌خواهم معلق باشم..! اما متعلق به جایی... متعلق به قلب خود.. و جایی بروم که قلبم می‌خواهد گاهی باید معلق ماند که بتوان در عرش ماند.. نمی‌دانم چگونه بگویمش اما.. من می‌خواهم پرواز کنم و بروم به هر جایی که قلبم به آن اشاره می‌کند.. به هر جایی که در ان احساس سرزندگی می‌کنم.. به هر جایی که رویاها تبدیل به حقيقت می‌شوند.. به هر جایی که زندگی ،زندگی می‌شود..     نازنین عالی پور           از قلم تا جاودانگی... با...

بگذار از عشق تو دیوانه شوم من از هستی خود ،بیخود و بیگانه شوم من بگذار که چون داغ شقایق بگدازم رسوا وخراب درمیخانه شوم من بگذار دلم را بزنم باز به دریا درعشق تو عاشق ترو مستانه شوم من از روز و شبم رنگ سکوتم بگریزد درشعله شمع تو،چو پروانه شوم من بگذار که جانم بشودخانه عشقت تا با غم تو یک دل و جانانه شوم من بگذار بگردم همه جا در پی بویت در پای تو ای کاش که ویرانه شوم من   فریبا جهانی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق...

"مجنون قصّه" باید از دل گفـت‌و این افـسانه را از نـو نوشت جایِ قــیسِ قصّـه ،لیـلا گشـته مجنـونِ زمـان روسیـاهی نیــست گــر عاشــق بگـوید رازِ دل خواه مجـنون،قِــیس باشـد یا که لیلا جایِ آن عشق یک احساسِ پاک‌و ناب‌و بی آلایش است می دَوانـد ریشـه اَش را در وجــودت بی امان عشق دین و مذهب و آیین نمیداند که چیست پیـر هم باشی اگر، دل می دهی همچون جوان دل بخــواهد یار را فــرقی نــدارد در کـجاست در کنــارت باشــد او یا که در آن سـوی جهــان فاصـــله در عاشــــقی معـــنا نـــدارد هیچـــگاه چون برایَــش می شـود دل بهتـرین جـاوُ...

مرده اش را خاک کرد و سوگواری را به غایت رساند سپس با چشمان خیس گفت تمام شد و من در خودم نگریستم و دانستم هفتاد سال است جنازه ات را چال نکرده ام باور کن سالها را در صد هم که ضرب کرده باشم اغراق نکرده ام و با این سوگواری سالهاست که زنده ام در آینه نگاه می کنم خود را نمی یابم و به هر سوی سر می چرخانم تصویر توست مقابلم به دیوار نگریستم و دانستم به بن بست رسیده ام بن بست به معنای مرگ نبود مردن آنقدر ها هم که فکر می کردم ساده...

دکتر فردین احمدی، مفتخر به دریافت تقدیرنامه بین‌المللی از سازمان دوستی جهانی سوئد شد در مراسمی رسمی و بین‌المللی، دکتر فردین احمدی، نویسنده، پژوهشگر و فعال حوزه انسان‌دوستی، موفق به دریافت تقدیرنامه افتخار و شایستگی از سوی سازمان دوستی بین‌المللی (International Friendship Organization) مستقر در سوئد شد. این تقدیرنامه به پاس نقش فعال و برجسته دکتر احمدی در ترویج فرهنگ محبت، تسامح، برابری، همزیستی مسالمت‌آمیز و فعالیت‌های مؤثر انسان‌دوستانه اعطا گردیده است. سازمان دوستی جهانی، در متن این تقدیرنامه، با تجلیل از تلاش‌های دکتر احمدی، بر تعهد و حضور پررنگ ایشان در توسعه ارزش‌های انسانی و ارتقای تعاملات مثبت اجتماعی...