اثری از هنرمند فرهیخته محسن نصیری _نشر حوزه مشق
چمدانم خالی است تکه ای شعر فقط خواهم برد تا که در جاده ی غربت تنهایی خود کورسویی ز دل شعر بیابم گاهی بار بستم که از اینجا بروم بار بستم که شبی از دل شب دل بکنم بار بستم که چو مرغان هوا پر بکشم من بلیطی دارم از قطاری که روی ریل نمی خواهد رفت ریل هایی که همه روی خط تکرارند من بلیطی دارم از قطاری که مرا تا به ابد خواهد برد عاقبت شعر مرا خواهد کشت تا مرا بین دو صد سینه سخن دفن کند شعر می ماند و من میمیرم سال ها بعد کسی...
