پایتخت شعر ایران

کودتا کرده در دل عشاق شعر هم یک زبان مشترک است عاشق و شاعری که هم‌دردند وَ مُقصر ، خیال دخترک است❤️‍🩹 هرکه باشد شکار می گردد تا که صیادِ عشق ، مردمک است وای از آن ها که خوب میبینند وَ گمان می‌کنند ، بی کلک است ‌ صاف‌ و ساده ، زلال و محترم است چشم اما خودِ خودِ کلک است در کمین است تا که دل ببرد دل دیوانه ای که پر ترک است علی معصومی           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به...

عمرم چون گیسوان به صد گره ات با پیچ و تاب می گذرد هرشب سنگ بیداری می اندازد دستان خیالت در حوض چشمانم #حسن_اکبرپورMD         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه...

شاهدی دلداده ام اما کمی عرفانی ام بی غزل ماندم ولی در سینه خود ، دیوانی ام گر چه دورم از نگاهت با پیامی دلخوشم نام زیبایت چه نقشی بسته بر پیشانی ام روح من پرواز کرده رفته سوی آسمان پای می کوبم ، گمانت مرده ام یا فانی ام بر مزارم گریه ها کردی ولی من زنده ام خون دل چون ریختی آخر مگر قربانی ام ؟ چون نترسیدی دلم را پاره کردی بی جهت من که روحم جنس اعلا مثل مه تابانی ام در موازات جهانم یک جهان دیگری ست ذره ای در کهکشانم ، نوری از کیهانی...

عمریست که از سرشت خود غمگین است از عارضه مبهم این کهنه جهان سهمگین است دیده اش تُهی ز یک خوشی فقط غم دیده از تکرار این اقبال شُوم ، حتی خودش ، شرمگین است حنانه راوند         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه...

من ...؟ همان لبخند و امید کم جانی که ادامه برای کمی زیستن ... خسته نشد از تکرار های بی تکرار ، از تاریکی های پرنور و از نور های پر از تاریکی از صدا های بی صدا و از خموشی های پر صدا خسته نشد زخمی شد و از نو ترمیم اسیر شد و از نو رها     🌹🌹🌹🌹🌹     پلک هایم را یک دم بستم ... دیار مغمومی را دیدم که از پس تاریکی های مبهمش ، زندگی های روشنی خفته بود ... زمین های خشکی را دیدم که از پسش جنگل های تن سبزی خفته...

خسته ای غمزده ای مثل منی می فهمم دوست داری زِ خودت دل بکنی می فهمم زیر سنگینیِ دنیا کمرت خم نشود در تلاشی که فقط جا نزنی می فهمم نکند کودکت آزرده شود از بغضت ناگذیری که بخندی تو زنی می فهمم آنقَدَر رهگذران زخم زبانت زده اند که فقط در پیِ تنها شدنی می فهمم ظاهرا طاقتِ هر حادثه ای را داری از درونت هم اگر می شکنی می فهمم صحبت از هرچه کنی بر ضررت خواهد بود حرف داری و نباید بزنی می فهمم شکیلا اسماعیلی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات...

به نام خالق قلم معراج فاطمه قاسمی | لیوسا ‎اولین بار که چشمانش را دیدم، انگار به عمق آسمان نگاه کرده‌ام. آرامشی در نگاهش بود که دنیای بی‌قرار من را به سکوت وادار می‌کرد. یادم می‌آید آن روز، در جمعی که همه دور هم بودند، او ساکت و خیره به گوشه‌ای نشسته بود؛ لبخندی آرام بر لب داشت، لبخندی که گویی داستانی ناگفته در خود داشت. از همان روز حس عجیبی پیدا کردم؛ احساسی که انگار در این نگاه آرام، آینده خودم را می‌دیدم. ‎دومین بار در مهمانی حاج علی دیدمش. این بار خودش به سمت من آمد و با...

من آماده کوچ تا میهنم همه شور جان و تنم تو گفتی چو ایم تو در ساحلی تو هم ای عزیزم چو من مایلی من اینک پر از غصه ها و غمم نشستم به رویا درون بلَم مگر باز یابم تو را جان من چو دلداگانت در این انجمن مرا باش گفتم تو هم مایلی ولی تو در اندیشه ساحلی من اکنون پر از غصه و ماتمم به امید شادی سر آید غمم نصرالدین خسروی           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و...

غمگین گذاشتی سر خود را به نیستی چشمان آسمان، تَر ِخود را به نیستی لب بر لبم گذاشتی و بی نشان شدم دلخون نریز ، ساغر خود را به نیستی چون سکه ای که حک شده بر سنگ غم نزن روی سیاه دیگر خود را به نیستی من با توام ولی نزن اینگونه سنگ دل گوش گرفته و کر خود را به نیستی می خواهمت شبیه به یک پادشاه که داده است کل لشکر خود را به نیستی جمهوری قساوت تاریخ من شدی دادی تمام کشور خود  را به نیستی خوابم نمی برد به دل سنگ تو قسم دلتنگ می...

لرزشی افتاد در دستم/ که همچون پیر لرزانم میان بسترم هرشب /ولی باجسم بی جانم چنان زخمی به دل دارم/که دانم این دم آخر اگر مرهم نیابم من /بعید است زنده میمانم غم و اندوه من بسیار /نمیگویم‌ چه ها دیدم همین اندازه میگویم /که هرشب من پریشانم نمیخواهم کسی داند/دلیل این غم واندوه دلیل و‌علتش را هم/ خودش داند ومن دانم فقط اوهم خبر دارد/چه کرده با من مسکین که شبها تا سحرهرشب/پریشانم و‌گریانم چه کرده با من آن رفته/که اینگونه شده حالم که بعد ازآن جفای او/اسیر درد و هجرانم ✍️ابراهیم نعامی         از قلم...