پایتخت شعر ایران

بگو خدا بیاید بگو بیاید رمه‌ی ابرهای سیاه را رها کند بالای سر این شهر بردارد ببرد این آبی آهسته را که به سینه‌ام سرایت می‌کند من سال‌های زیادی پروانه بی‌پروایی بوده‌ام راز رهایی خوان به گوش ابرها اما روزهاست فقط چتری کهنه‌ام ته چمدان زنی شاعر که زیر تیغ تابستان دعای باران می‌خواند تا خاطرات مچاله شده‌اش را از نو تر کند و دوباره با آفتاب فردا روی بند به باد بسپارد... #فاطمه_یاراحمدی_روشنا           از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم...

گویند شراب کهنه غم دیروز را تازه می سازد و من هرگز نه مِی ؛ می نوشم نه حتی یک شراب کهنه اما غم دیروز من هر روز تازه تر گردد درون دل من غمی لانه دارد که این لانه در درونم هر دم ، بزرگ و دردناکتر می گردد گهی نالم گهی اشک ریزم و گه با خود درستیزم نه مِی نوشم نه جامی از شرابی سرخ وکهنه اما دلم تنگ است و هر روز بی درنگ اشک می ریزم و هردم با خود در ستیزم . گلچهر ۴۰۳/۹/۱۱       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات...

خورشید من تا به کی کسوف؟ وقت آن نرسیده طلوع کنی به این دنیای کوچک سردم بسامانی این دیار آواره ی من را تا خرم شود، حال دلم آنکه سال هاست کالیده روشن بسازی این آسمان سیاه که پر است ز ابرهای تیره انگار پژمان و متألم و چقدر هم منهزم خورشيد من یا و دگر نور بخش به این روح و امانده ی من درست از اعماق وجودت... محسنه عزيز عرب         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما...

(روحِ خسته) دستم را بگیر همچون دالانی بلند تنها مانده ام و سیاهی شب تسخیر کرده روحم را کسی نمی داند چقدر فرصت داریم تا جبرانِ گذشته کنیم بیا، مهربان باشیم مثلِ طراوت باران مثلِ روشنی طلوع خورشید، بیا شکوفه های سرزندگی و ستاره ی خوشبختی را جاودانه بسازیم. ✍️#رویا_⭐ابراهیمی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از...

شاید بیشتر از یک ساعته که پشت پنجره ایستادمو و دارم به بیرون نگاه میکنم. صدای اذان شب میاد و چشمم به آسمونه، نمیدونم برف داره میباره یا بارون؟ هر چه که هست هوا خیلی سرده و زمینا خیس خیس شدن.. من بل اخره پیر شدم.. الان دیگه تنهام... همون تنهایی که ازش میترسیدم. اما اونقدرام که فکر میکردم سخت نیست، فقط سکوت خونه خیلی اذیتم میکنه. همون سکوتی که وقتی بچه ها کوچیک بودن آرزوشو داشتم. این روزا،فراموش کاری داره بیشتر از درد زانوهام اذیتم میکنه. نمیدونم چرا اینقدر حافظم ضعیف شده؟ دیروز پست اومد دم در،یه بسته آورده...

قافِ قلم... درید قافِ قلم را ردیفِ دلتنگی نشد صدای غزل هم حریفِ دلتنگی و هر کسی که گرفتارِ عشق شد، قطعا سروده شعر به طبع لطیفِ دلتنگی دلم به لطف شما شغل تازه پیدا کرد که شغل او شده شغلِ شریفِ دلتنگی شبیه نغمه‌ی نقاره‌ها چه می‌خندد صدای هق هق و اشکِ ضعیفِ دلتنگی به سمتِ پنجره فولادتان دویدم تا دوا کنی دل و جان نحیفِ دلتنگی سرم فدای تو آقا که خوب میدانی که آتشم زده داغ خفیفِ دلتنگی رسید روضه‌ات آقا به باکیً لِحسین شکست گوشه‌ی چشم ظریف دلتنگی زهرا رجبی           از...

پدر،واژه‌ای همیشه مظلوم در کوچه‌پس‌کوچه زندگی، غرق در کوران روزمرگی‌ ودست‌وپنجه با کار که گاهی سایه‌ای در زندگی‌ست. کنار پدر و دلتنگ اویم‌.دلتنگ روزهای کودکی که دست‌‌در دستان قدرتمند‌ او گذشت‌. سوار بر دوچرخه،مدرسه‌ام برد. پیگیر تکالیف‌ شد و به‌پایم محبت ریخت. کوره‌راه دانشگاه را برایم باز کرد و معنای استقلال را نشانم داد.هر‌چند،آن‌زمان خود را در آغوش‌او دلگرم می‌‌دیدم. برق‌چشمانی‌که خستگی را از پشت‌لب‌هایش کنار زده و لبخند را برایم ارمغان می‌آورد. تشویق به‌ داشتن‌‌ شغل،از یادمان‌های اوست،آن‌زمان که هر موفقیت برای او یک مباهات بزرگ بود. کوچک بودم‌،همیشه تصور می‌کردم پدر‌ها آنقدر پیر می‌شوند که من در میانسالی...

نام شعر: سخن چون به معراج حقیقت، فلکت را سخن است همه از نورِ تو شق القمرت را سخن است‌ سخن از عقل بگو یک نَفَس از عشق بخوان سخن از عشق بگو هر نَفَسَت را سخن است عشق را دستِ خدا دادم و رو سویِ حرا سنگ آن غار نویسد خَلَقَت را سخن است چون که بر نقشِ جهان خانه ای از اخلاق است همه در بیتِ تو اهلِ قلمت را سخن است نورِ حق بود که با بعثتِ تو برپا شد آنچه تابید از آن روی مَهَت را سخن است گر تو فرمان بدهی آن سخنِ عالیِ رب...