پایتخت شعر ایران

در وصفِ تو عیارِ سخن چیز دیگری‌ست شرحِ تو ای تمامیِ زن چیز دیگری‌ست هر جای این جهان بروی غرقِ غربتی برگرد سوی من که وطن چیز دیگری‌ست یک‌عمر بی‌تو حرف زدم با همه، ولی یک لحظه با تو حرف‌زدن چیز دیگری‌ست آن خلسه‌ای که در تنِ تو می‌رسد به اوج چون مستیِ شرابِ کهن چیز دیگری‌ست آن سُکر بی‌ملاحظه در چشم‌های تو تا می‌رسد بدن به بدن چیز دیگری‌ست ■ هرچند بی‌مضایقه گرمِ سخاوتی اما هنوز خواهشِ من چیز دیگری‌ست... #محمد_شریف         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و...

شعری پر از حروف الفبای مادرم در خواب می روم به تماشای مادرم می خوانم اولین غزلم را برای او تک بیت های ناب نفس های مادرم لبریز از نوازش او می شود تنم پر می زند دلم به تمنای مادرم می بست پای درد مرا با علاقه اش آن دست های معجزه آسای مادرم چشمم به چشم مادر خوبم کشیده و ته چهره ام به صورت زیبای مادرم از لحظه ای که گفت خدایا چنین چرا من مانده ام و حل معمای مادرم         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به...

ورق‌پاره‌ها: تمام شب شهاب بیدار بود و روی داستانش کار می‌کرد. چشم‌هایش از بیخوابی قرمز شده‌بود. صبح سر سفره‌ی صبحانه همان پیراهن تازه‌ام‌ را پوشیدم. همان‌که با پارچه‌‌ی راه‌راه آبی، تازه دوخته بودم. به شهاب گفتم: « دلم خیلی گرفته. این‌ تابستون من رو می‌بری دریا؟ همه‌ی مردم هرسال‌ شمال می‌رن، ولی ما سه ساله که همش خونه‌ایم.» شهاب خمیازه‌ای کشید و کش‌وقوسی به بدنش داد. سرش را داخل ورق‌هایش کرد و گفت: «اختر خودت می‌دونی، من آه در بساط ندارم. چه برسه به مسافرت! بذار این کتاب جدیدم چاپ بشه. شاید این یکی خوب فروش کنه و بتونیم بریم...

داستان خواستگاری : وقتی مدرک دیپلم را به دستم دادند، انگار که سند ازدواج مرا به آن پِرِس کرده بودند. از در و دیوار خواستگار سرازیر شد. ولی من به جِد تصمیم داشتم ادامه تحصیل بدهم. پس شروع به جمع آوری کتابها از دوم دبیرستان تا سال آخر تحصیلی کردم تا برای کنکور آماده بشوم، در ضمن آنکه در نهانخانه ی قلبم، نیمه ی گمشده ای داشتم در آن سر دنیا ،یعنی غرب وحشی و آن کسی نبود جز ‏رابرت ردفورد ، هنرپیشه ی آمریکایی که پوستر بزرگی از آن را به در کمدم چسبانده بودم و افسوس که او...

خلوت من جنبش شعله ی شمع در دل ظلمت شب خلوت اتاقِ من همچو روز موعودِ بشر تابش نورِهدف خلوتِ اتاق من ذهن پر چین وشکن جاده ی حواسِ رگ خلوتِ اتاق من حلقه ی تشنه ی چشم در پیِ جستنِ آب خلوت اتاق من افسار اسب سرکشِ این سرنوشت خلوت اتاق من جهش فکرِ صدا در پس بغض سکوت خلوت اتاق من قلم هوای نَفْس روی برگ زرد خاطره خلوت اتاق من نویسنده نازنین نوروزی نژاد         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز...

طاقت پائیز شد طاق از صبوریهای من وای از آن روزی که تن خسته شود از خویشتن عشق در قاموس من در برگ ریزان میشکفت غنچه بی تاب از تحمل ، می گشاید پیرهن بغض من آبستن فریادهایی بی صداست میزنم مهر سکوت از بس پیاپی بر دهن ازدحام مبهمی از لشکر شک و یقین نقش بسته در سرم تا مرز دل برداشتن من به فتوای دلم رفتم به پابوس گناه عشق اگر اکراه دارد در تجلی یافتن مثل اسکندر چه بی پروا به آتش میکشی تخت جمشید دلم را چون غریبه در وطن طییه عباسی " باران"    ...

صدایم گوش آسمان را اشک باران کرد اما صحرا نورد سنگی آدم‌ها بدهکار دردهایم نبود #ناهید_گرداب( یلدا) آسمان در حیرت ِبودن ونبودن سایه‌های شوم ناباوری را به مرگ زمستان می‌‌خواند چه زود /بهار از راه رسید تا مهمان کند شماهارا ماهارا و لبخند گل را ……. #ناهید گرداب( یلدا) #سپید         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از...

هرشب به بیستون دلم حمله می کنی شیرین  من  غزال  قشنگ  کلیدری یک شب به ایل می زنم آخر برای تو بانو  چرا  جنون  دلم  را  نمی خری ؟ چشمان تو تمام غزل را گرفته  است یک شانه از تمام غزل های من سری مهری که در تموز نگاهت نهفه است شاید بیان کند که  تو  از  نسل  آذری یک شب خروش شرقی احساس خسته ام آخر چه می شود که از این کوچه بگذری حتماْ اهالی  ده  ما  مست  می شوند انگشت های زل زده یعنی که محشری ! زیبا  و  با  شکوه  و  لطیف  و  معطری من را...

  از این شعر چیزی به تو نمی رسد ن م ی‌ ر س د شب هم که برسد این کوچه در یاد تاریکی جهان دنیا را از حماسه ای دیگر پر می کند چشم باز کن از سمت دریچه ای که از آسمان شهر چله نشینی شب ها را بیاورد به کوپه های پر از مسافر و ساعت ها کنار باغچه زول بزند به ماهی های ته حوض. از این شعر چیزی برای بوسیدنت نیست سایه ها در تن این واژه ها تنیده اند بغض هایشان را و چیزی برای شعر شدن روی پلک هایت نیست. دست هایت را...