پایتخت شعر ایران

پروانه باش رها کن این پیله را رها کن با غم مشین ای دوست درمان هر بلا کن گردش به دور گردون نیرنگ بود و افسون جذبش مشو مسافر، ترک جهان ما کن بازیچه گشته انگار این قوم نامسلمان باده بنوش و هردم در خلوتت دعا کن از مهر جان فزایش نومید مباش ای دل روشن رهی گزین و آیینه را صدا کن از زیر و روی دنیا، هرگز نشی تو آگاه بشکن تو این قفس را تعلقت رها کن آخر چه سود دارد از عمر خود گذشتن هرلحظه را نگهدار با خویشتن وفا کن اینکه شوی تو مخمور هرگز...

چه می شد چشمهای تو،نوشتن را بلد بودند چه می شد خنده های تو،برایم تا ابد بودند برایت شعر می خواندم،برایم ناز می کردی کتاب فال حافظ را،برایم باز می کردی و میخواندی برای من،تو از آن مرد شیرازی که افکار پر از غم را،کمی مشغول خود سازی ولی افسوس درآمد،غلط آن فال های من و اینگونه پر از غم شد،تمام سال های من خداوندا تو بر پا کن،کلاس درس و مکتب را من از چشم سیاهش باز میسازم مرکب را بیاموز عشق من امروز،درس آب و بابایت که پُر هرگز نمیگردد،برایم لحظه ای جایت سید مهدی ربانی فر  ...

کلیدها از قاب پنجره رد نشدند تا قفل علامت بی بازگشت زندگی باشد حالا از خودم / رد می شوم تا پشت نگاهم را ببینم شاید نفسم در حبس معابر بی عبور جا مانده باشد #پیمانه_گیلانی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات...

من اسیر قصه ای  هچون زلیخا در سکوت یوسفی دارم که نامش بر لبان دیگری ست در دل شب ها دعایم رفت تا دستش رسد لیک دستم در دعا ها هم نشان دیگری ست هر کجا رفتم به دنبال نگاه آشنا چشم هایم خیره بر رد زمان دیگری ست سهم من از عشق تنها سایه ای افتاده بود سایه ای کز پرتو شمع نهان دیگری ست باورم می شد که او مجنون لیلا شد ولی گوشه گیر از مهر من  ، مهمان جان دیگری ست   #شاعر #لیلا_عباسی.... گرگان           از قلم تا جاودانگی... با شما!...

دلنوشته اول: میخواهی بدانی بعد از رفتنت مَن چه بر سرش آمد؟ گران تمام شدنت با چه معیاری در زندگی اش وزن شد؟ مَنهای بعد از تو مِنهای خودش شد.. مَن نگاه های شیرینش به اطراف، همگی به خود تلخی گرفتند.. سفیدی های روزگارش به سیاهی کشیدند! آرزویش ، غرورش، انعکاس دیده هایش.. گران تمام شدی برایش تو..! سنگینی ات، شیشه نازکِ طاقت دخترانه اش را خورد کرد و اکنون مَن جز مَنِ پر از خالی هیچ ندارد.. اسماء رضائی     دلنوشته دوم: مَن در نهایتِ خستگیِ بی نهایتش، باز هم میخندد.. مَن باید قوی باشد همان‌قدر مردانه وار،...

سعی کن از دستانِ تاریکی خودت را بِرَهانی چرا که دستانِ من از تو و دنیاهای دیگر کوتاه است راه می‌روم و هق هقم قطره‌های بی‌حالِ خونِ روی زمین را بیدار می‌کند من لبخند را سپر می‌کنم و دردِ گریه‌های پناهنده در وجود، مرا می‌کُشد و تو هی زنده‌تر می‌شوی خودت را به من برسان و به منِ بی‌خبر، از آن سوی تاریکی‌ها بگو بگو تاریکی‌ها، واقعا تاریک‌اند؟ یا نور، خودِ نور است؟ عبیر باوی کتاب وُجوم         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز...

معرفی رسمی دانشگاه بین‌المللی هاروست میسیون (Harvest Mission International University) دانشگاه هاروست آمریکا معرفی رسمی دانشگاه بین‌المللی هاروست میسیون (Harvest Mission International University) نام کامل: Harvest Mission International University دانشگاه بین‌المللی مأموریت هاروست مکان: ایالات متحده آمریکا، ایالت تگزاس، شهر آماريلو (Amarillo, Texas) درباره دانشگاه: دانشگاه بین‌المللی هاروست میسیون یکی از مراکز برجسته آموزشی و پژوهشی در ایالات متحده آمریکا است که با رویکردی بین‌المللی و جامع به تعلیم و تربیت نخبگان در سراسر جهان می‌پردازد. این دانشگاه به عنوان یک مرکز علمی مبتنی بر ارزش‌های اخلاقی و معنوی، با شعار «Bible Centered University» (دانشگاهی با محوریت کتاب مقدس) شناخته...

جای خالیتو پر میکنم جای دُر قلبمو از تو پر میکنم به هر کی بگی میدونه دلم از تو حکایت میکنه اسمت که میاد تموم جونشو فدایت میکنه از آسمون بارون میخوام و تو، از روزگارم جنونه روزم بی تو وای به بی تو احوالم همه به عشق مینازن و من به تو میبالم من همون بی تو مرداب بی آبم پرنده ای نو پام تو هستی همه پر و بالم دمی روز و شب بی تو نمیبرد خوابم من حتی وقتی کنارمی تورو آرزو میکنم نمیفهمی پشت سرت رد موهاتو هم بو میکنم تو بودی انتخاب محبوب من میون...

غباری نشسته به رویت وطن هوایی نداری ،نه جانی به تن خیالت دراغوش شب می رود سپاهی به غم می کشد سوی من سحر خون شب را به گردن گرفت نفس را بریدند در مرد و زن به خاکت نکِشتم به غیراز وفا سرآورده آزادگی از کفن درختی تنومند سبزی هنوز به هرشاخه داری رسومی کهن اگر شیر جنگل بخوابد شبی بیوفتد تبر دست هیزم شکن بهاران قدم می گذارد به شوق به پایت شکفته پراز یاسمن چه خونی دواندی به رگ های من که جوش امده خون هر اهرمن تو گل واژه ی سبز این دفتری چه عطری نشسته...