پایتخت شعر ایران

ترس از نگهت دارم در این شب سودایی ترخیص کنم دل را مادام که با مایی ؟ در گمرگ لبهایت کالای پر از رازم تایید کنی کالا در بزم اهورایی ؟ مغشوش نکرده ام هر تکه ی قلبم را بنچاق کن این دل را در عرصه ی شیدایی از عهد قدیم است و میراث خور حوا گنجینه ی قارون و ویرانه ی لیلایی بر ملک سلیمانش حاکم شده ای جانا فرمانبر تو گشته ، مقهور و توانایی سبحانک إلا أنت ، سبحانک إلا أنت چرخنده ی این عالم ، تو مالک دنیایی #آتشکـــــــــده #یاسمن بدری     از رامشیر خطه...

«نقاب عادت» در ازدحامِ روزهای سوت و کور، در خود می‌کاوم، فرورفته در خویش، و باز می‌نگرم به مسیرِ رفته ام به زخم‌هایی که جانم را شکافتند؛ لبخندهایم همه نقاب بودند بر چهره‌ی دردمندِ حقیقت. زندگی، رفیقِ نیمه‌راه بود، با کسانی خندیدم که در خلوتِ تاریک، داستانِ سیاهِ مرا به گوشِ شهر زمزمه کردند آهسته. دیگر از آن دلتنگیِ دیرین، نشانی نیست، نه حرفی هست برای شرحِ آن همه آشوب. دریافتم که گاه، سکوت هزاران واژه را در خود، محو می‌سازد، و سنگین‌تر از هر فریادی، فرو می‌افتد. اینک، قلبم دیگر، صاف و ساده نیست، اشکی نخواهم ریخت به هنگام...

کجا را نگاه می‌کنی؟ من اینجا هستم کنار تو، تا کجا می‌خواهی تن خسته‌ام را بکشانی؟ من دیگر طاقت بغض‌های بی‌دلیل را ندارم، طاقت شب‌هایی که در سکوت، فقط صدای دلم را می‌شنوم و تو را نمی‌یابم... می‌دانم، می‌دانم که همیشه بوده‌ای، اما بگذار گاهی من هم کودک شوم، قهر کنم، بغض کنم، ناز کنم برای آغوشت... بگذار بگویم که خسته‌ام، حتی اگر دلم بداند که تو تنها پناه واقعی منی. ببین... این اشک‌ها فقط برای تو جاری‌ست، که اگر غیر از تو بود، اینهمه سال دوام نمی‌آوردم. ببین چقدر با تو حرف دارم، چقدر حرف‌هایی که هیچ‌کس نشنید، ولی...

صبح که چشمانم را باز میکنم میدانم خدایم برایم برنامه ای دیگر دارد تن خسته ام را که زخم روزگار بر آن نقاشی کرده است را دوباره میکشانم در مسیر یک زندگی جدید بگذارید روزهای خوش زندگی ام را بشمارم تا بدانم چقدر دنیا با من مهربان بوده است ، یک ، دو ، سه، .... تمام شد آری ، همین قدر کوتاه ، همین قدر زود گذر خودم را درآغوش میگیرم ، چشمانم را می‌بندم آرام سرم را روی شانه ام میگذارم و به خودم می‌گویم بهت افتخار میکنم تو از پسش بر آمدی با تمام زخم‌هایت، با دل...

سیما امیدیان؛ بانوی شعر دزفول، از شهپر خیال تا تبار واژه‌ها نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در روزگاری که واژه‌ها گاه به اسارت تکرار و روزمرگی درمی‌آیند، هنوز شاعرانی هستند که با کلام خویش به ما یادآوری می‌کنند شعر یعنی نفس کشیدن در روشنای عشق، یعنی بیدار کردن احساس از غبار خاموشی. یکی از این گوهرهای درخشان، بانویی است از سرزمین خوزستان، از دیار پل‌های آجری، نخل‌های صبور و رود همیشه جاری دز؛ سیما امیدیان. متولد سال ۱۳۴۴، او بیش از چهار دهه است که در عرصه شعر فارسی و کلاسیک، حضوری پررنگ و ماندگار دارد. از...

سیما انبائی؛ دختری که غزل را زندگی می‌کند نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در جهان بی‌انتها، گاهی روح‌هایی زاده می‌شوند که گویا رسالت‌شان تنها زیستن در بستر شعر و هنر است؛ روح‌هایی که آمدن‌شان به این دنیا چیزی فراتر از بودنِ ساده است. سیما انبائی یکی از همین روح‌هاست؛ شاعری که نه‌تنها واژه‌ها را می‌سراید، بلکه خود به شعری زنده بدل شده است. او از همان کودکی زمزمه‌های عاشقانه را در رگ‌های خویش احساس کرد و با قلبی پر از عشق، مسیر هنری‌اش را آغاز نمود. زاده‌ی ۲۷ اسفند ۱۳۷۰ در فریمان، سیما انبائی از پانزده‌سالگی قلم...

بانویی که کلمات را به آواز عشق بدل می‌کند نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در سومین روز از ماهی که همیشه بوی پاییز، برگ‌های زرد، باران‌های ناگهانی و عاشقانه‌های ناب را به همراه دارد، دختری چشم به جهان گشود که تقدیرش با واژه‌ها گره خورده بود. مهسا پارس‌فر، بانویی که از دل یک خانواده فرهنگی برخاست و از همان کودکی با جادوی شعر و ادبیات آشنا شد، امروز به‌عنوان یکی از صداهای درخشان شعر معاصر درخشش می‌کند. او کودکی‌اش را با حافظ و پروین اعتصامی گذراند؛ همان‌ها که به او یاد دادند چگونه از دل واژه‌های ساده،...

بانویی که حقیقت را می‌نویسد؛ روایت جسورانه‌ی سعیده نایب محمدی از عشق، پدر و فلسفه نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ گاهی در میانه‌ی هیاهوی زندگی، صدایی آرام و پیوسته، واژه‌هایی را زمزمه می‌کند که نه فقط شنیده می‌شوند، بلکه در عمق جان می‌نشینند. صدایی که از دل سال‌ها تأمل، درد، عشق، و حقیقت برخاسته؛ صدای زنی که هم اهل تفکر است و هم اهل احساس. زنی که فلسفه را می‌فهمد و با همان عمق، قصه‌ می‌نویسد. او سعیده نایب محمدی است؛ بانویی از دیار دانایی و درخشش، که از کودکی تا اکنون، با حقیقت آشتی نکرده، بلکه...

دختری با نخل در جان و شعر در نفس؛ فائزه احدی، صدای آرامش از دل خوزستان نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ گاهی زندگی در امتداد یک نخل آغاز می‌شود؛ نخل‌هایی که ریشه در خاک سوزان خوزستان دارند اما بلندای آن‌ها تا ستاره‌های خیال می‌رسد. فائزه احدی، هنرمندی از سرزمین آفتاب‌پز و نخل‌خیز اهواز، یکی از همان انسان‌هایی‌ست که زندگی‌اش با تصویر، واژه و معنا در هم تنیده است. او تنها یک مشاور و روانشناس با مدرک کارشناسی ارشد و پروانه تخصصی مشاوره نیست؛ بلکه زن هنرمندی‌ست که روحش را در رنگ‌ها شست‌وشو داده و قلبش را با...

بانویی که واژه‌ها را با دلش می‌نویسد نویسنده: دکتر فردین احمدی مدیر مسئول #انتشارات_حوزه_مشق @hoozeyehmashgh_ در هر دوره‌ای از تاریخ ادبیات، چهره‌هایی ظهور می‌کنند که نه با آموزش‌های آکادمیک، نه با مدرک و عنوان، بلکه با دلِ تپنده‌شان، با نگاه انسانی‌شان، و با حسِ خالص‌شان به شعر و ادبیات، راهی در دل مخاطب باز می‌کنند. یکی از این چهره‌های درخشان و انسانی، بی‌شک شمسی چاوشانی است؛ بانویی شاعر از خطه‌ی باصلابت کرمانشاه که کلمات را نه برای بازی، که برای زندگی انتخاب کرده است. متولد دهم بهمن‌ماه سال ۱۳۵۵، از دیاری آمده که صدای کوه و بوی خاک در روح...