پایتخت شعر ایران

هی درد پشت درد ، مرا می کُشی هنوز با یک نگاه سرد ، مرا می کُشی هنوز در جنگ نا برابرِ دل بُردن از تو من دیدم در این نبرد ، مرا می کُشی هنوز یک باغِ نرگسی به لبانت گره زدم چون عاشقت نکرد ، مرا می کُشی هنوز از من در این میانه نمانده است ،جز کمی ته مانده های مَرد ، مرا می کُشی هنوز هی فصل پشت فصل غزل گفته ام ، ولی ای عشق دوره گرد ، مرا می کُشی هنوز [ پاییز می رسد که مرا مبتلا کند ] با یک لباس زرد...

ای به قربان توکه، دل دررهت شد ناگزیر امدی ازراه دور، دل را ربودی نازنین من ندانم که چه شد، دل دادم وعاشق شدم گرتو خواهی جان دهم، درراه این عشق وزین عشق ازره امدومن را چنین دیوانه کرد من فدای عشق تو، زیبای من، پاک و متین هرشب وروزم، نگاه مست تو باشد برم ای که چشمانت شده، ماه شبم روی زمین آشنای دورمن، خورشید من دراسمان مهرتو تابد به قلبم، بی صدا وبی طنین دین ودل را داده ام، به هرنگاه چشم تو ای که هرچه درتوست، دراین جهانم بهترین شبیه زندگی دوست دارم، نگاه هرشبت را وجود...

ضامن دریا ی غم گشتم تا ساحل کمی شادی کند ماهی کوچک رقص را اغاز کن شاید فردایی نباشد ارومیه ساحلش غمگین است زاینده رود خشکید در حصار پل ها ماهی کوچک رقص را اغاز کن شاید فردایی نباشد شادی کن ،عید در راه است از نمک که بگذری،خشکی حصار پل ها را نمانی تنگ ماهی را زیست خواهی کرد رقص را اغاز کن   شهروز     ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان و دانشجویان به کتاب تبدیل پایان نامه کارشناسی ارشد به کتاب  تبدیل رساله دکتری به...

عشق اتفاقی اتفاق افتاد ماه منیر . تو در این ماجرا هیچ ماجرایی نداشتی و من بیخود این شعرهای بیخودی را برایت مینوشتم . آسوده باش که خیال هزار ترانه هم واژه ای از دل آفتاب برایت نخواهد آورد . شبانه°عشق های ما را به سالِ نوری حساب کرده اند. آسوده باش ماه منیر... صابرسهیلی     ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان و دانشجویان به کتاب تبدیل پایان نامه کارشناسی ارشد به کتاب  تبدیل رساله دکتری به کتاب  مشاوره، نگارش و تدوین پایان نامه و رساله در رشته...

حبیبم گرچه هر شب سرمه در چشمانِ خود کردم به دیدارت شود روشن که هم پیمانِ خود کردم بدوزد بر درِ بسته، بیایی با لبی خندان ولی با بی وفایی ها نگر گریانِ خود کردم تو زهری یا شرابی دستِ این دیوانه ی مستت که نا خورده شدم مست و ستم بر جانِ خود کردم به جادوی سیه چشمت وجودم گشته تسخیرت ز سِحرت شادم و تکیه به این ایمان خود کردم صدای چشمه ی آبی درونِ دشتِ پر لاله که منهم بلبل مستم به آن درمان خود کردم زدم فالی ز حافظ تا بیاید وعده ی وصلت نیامد باز...

صبح مان شبیه امید است قرنمان شبیه زغال سرخ ایستاده ایم ، شبیه به ابرها مثل هر کاکتوس سبز و تنومند این تمام زیبایی کودکیست که چرخ را رو به عقب جلو میراند کلاژ کلمات من تصویر ناقصیست از شادی چشم های تو توییکه میخوانی ام توییکه مرا زنده میخواهی   احمد داودزاده     ❤️❤️ روابط عمومی انتشارات بین المللی حوزه مشق https://ketabbaz.hozeyemashgh.ir چاپ انواع کتاب: شعر،داستان،دلنوشته،رمان،زندگینامه،سفرنامه،نمايشنامه،فیلمنامه، تبدیل جزوات اساتید،مربیان، معلمان و دانشجویان به کتاب تبدیل پایان نامه کارشناسی ارشد به کتاب  تبدیل رساله دکتری به کتاب  مشاوره، نگارش و تدوین پایان نامه و رساله در رشته های علوم...

کوله بارم را از خستگی ها حسرت ها و آرزوها  که داشتم پر کرده ام پاییز از راه می‌رسد . آغوشم را برای برگ های زرد و نارنجی درختان هزار رنگ جادویی با صدای دلنشین خش خش برگ های جدا افتاده از درختان سر به آسمان کشیده میگشایم برای بوی اول مهر، برای قطره های زلال باران پاییزی، برای نسیمی که از شرق می‌وزد و ننه سرمایی که قبل از آمدن زمستان انار هزار یاقوت را به سوغات می آورد. دلم را خوش میکنم برای آمدن شب یلدایی از قصه های لیلی ومجنون و حافظ و عشقش به شاخه نبات ...

چشمانت هرز ميروند و جز من به تمام زنان دنيا چشم دوخته اي پيچ هاي دهانت هرز ميشود و لبخند دندان نماي اين روزهايت هرگز پاك نخواهد شد من اب ميشوم و شعله ام فروكش ميكند ، كاسه صبرم لبريز ميشود و سد دردهايم خواهد شكست سيلي به راه خواهدافتاد كه تو را در خود غرق خواهد كرد و تو ميان برزخ ذهنم ميان جدال عشق يا نفرت پيروز ميدان ميشوي من دوباره زخم روي زخم ميكارم و تو نمك ميپاشي با زمستاني كه ميان بهار به كلبه مان به ارمغان اورده اي اتش ميشوم ، گر ميگيرم دوباره ميان...

دیدم میانِ عقل و دل هر شب تبانی است آنی که می سوزد از اندوهم ،جوانی است آغاز این دفتر نوشتم نام خود را نا شاعری که درد در شعرش مبانی است آن یارِ دیرینی که در دل آتش افروخت با من تمام آرزوهایش زبانی است با یاد آغوشش شبی تا صبح خواندم فهمیدم اما...محو آغوشِ فلانی است داد از دلی که عشقِ چون آیینه دارد گرد و غبارش پیشِ چشمانم نهانی است باز ای دل در خون تپیده باورت نیست پایان اشعارت همیشه لن ترانی است     از لبم خنده پر کشید... اما در دلم عشقِ بی نوا...

اهل‌ این خاکم و دل در گرو آن دارم می‌سپارم همه تن تا که همین جان دارم سایه‌بانم به سر از سایه‌ی خورشید گرفت لب ز دیوار و دل از غم،رخ پنهان دارم از درختی که گلش بر دل‌ این خاک شکفت بار غم داشت اگر حال پریشان دارم چند‌گاهیست به سر‌دامن‌ این خار گل است شک ندارم به چنین،گرچه نه ایمان دارم باکم از باد خزان بود که بر باغ گذشت خوی شر آمد و بر گفت که طوفان دارم آسمان نیست مگر!! ناله‌ی این ابر شنید گفت در بغض سکوتش تَب باران دارم دیده از پنجره لبريز نگاه...