پایتخت شعر ایران

شب که میشود قلبت را بر قلبم بگذار، شاید خوابم ببرد تا از تاریکی شب بگذرم شبها دوست داشتنت شکل دیگریست گاهی میانِ غزل واژها و گاهی میانِ خنده ی سکوت و هر روز عشق، زودتر از خورشید بر قلبم می تابد هر چند که، بخشِ مهمی از وجودم در خواب جا میماند ✍️#رویا_⭐ابراهیمی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر...

دلنوشته : فریادم را تو باور مکن! پشت این نقاب پر است از هیاهوی سکوت.. بغضم را تو باور مکن! پشت این چشمان تر دلی است پر از کویر سیلاب.. رفتنم را تو باور مکن! پشت این رفتن پر است از پای دونده‌ی بی جان.. نگین خضری       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی...

ایستگاه زرد پاییز ای‌ نگاهِ تو سرشار از انتظار انگار در سکوتِ تو در می زند بهار انگار در حقیقتِ این قصه مانده ای وقتی که تازه می رسد از شاخه ات انار باید که شاعرانه تر از برگ ها شوی با هر صدای خش خشِ این شعرِ بی حصار هر گاه عاشقانه دلم تنگ می شود می گیرد از غروبِ تو در سینه ام قرار ای جمعِ برگ های تو تصویرِ نابِ عشق در زیرِ پای تک تکِ غم های روزگار از ایستگاهِ زردِ تو همواره می روند این روزهای مانده ات آهسته چون قطار   محسن زید علی...

من روزهایی که فکر و گاهی درد مرا در خودم مچاله میکند ، دوست دارم. روزهایی که ساکتم ، آرامم و کم حرفم … این روزها گاهی مرا از همه ی آدم ها دور می کند و من می شوم ، یک آدم آرام و بی آزار و در خود فرو رفته … در آن لحظه هر کس هر کاری کند ، هر نگاهی به من داشته باشد ، من فقط نگاهش میکنم میگذرم ، بدون هیچ حرفی ، کلمه ای … من این روزها را دوست دارم ، روزهایی که ساکت ترم … آرام ترم … بی آزارترم .....

من می دانم و باور دارم روزی آفتاب تنها به امیدِ گرم کردنِ دل های یخ بسته از پشت سنگر های کوه ها طلوع، و بی رخصت از تنِ تو خالیِ دریچه ها گذر خواهد کرد تا بر کوچک ترین گلِ قالیچه ی اتاق که از بدو تولدش، نگاه از هیچ دیده ایی، ندزدیده برق بیندازد و عدالت را از نو بر پا کند؛ در سرایِ تاریکی تو هم باور کن دوست من امید دروغ نمی گوید من آمدن این روز را از دهان آخرین برگ سبز پائیزی شنیدم آنگاه که ماجرایِ سرکشی و مقاومتش با باد را برای گنجشک...

بلا آمد به جان از سی به بعدش... بلا از سر گذشت با درد و رنجش... زمین جای قشنگش درد نشان داد... کمین بر قلب و جسم،زهر را به جان داد... به بودن را تباست این زخم مانده... به رفتن را سیاست این دل چو مرده... میان عشق به دوستی و پرستش... بلاتکلیف مانده را عشقش فغان داد... پیمان ملک محمدی       خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی در سر دارید، با ما در تماس باشید: 09191570936 09393353009 https://hozeyemashgh.ir انتشارات حوزه مشق؛...

آدم های زیادی وارد زندگی ات می شوند که ماندگار نیستند ، یا فرصت ندارند یا دنبال فرصت بهتری هستند و یا حتی بهانه دارند برای رفتنشان … مراقب آدم هایی باش که در زندگی ات ماندگار هستند به آنهایی که رفتند فکر نکن، برگشتن آنها روزهایِ رفته را باز نمی گرداند آنهایی که در زندگی ات هستند و ماندند را مراقب باش و نگهشان دار تا بهانه برای رفتن پیدا نکنند … نجمه مرادی       خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی...

- اگر خالق خویش بودم در محفلی سخن می‌گفتند از آروز‌ها، آرمان‌ها زیبا بود اما من آرزویم متفاوت بود، من آرزوی خلقت چیزی دیگر را نداشتم، من آرزو داشتم دوباره متولد شوم و خالق خود بعدی‌ام باشم! اگر من خالق خویش بودم شاید لبخندی می‌شدم بر روی چهره‌‌ی دخترکی که آرزوی لبخند از قعر دل را داشت، لبخندی می‌شدم برای زدودن غم از دل‌ها و ادغام امید به قلب‌ها، کاش می‌شد من تبسمی شوم که بر بغضی رسوخ می‌نماید و آن توده‌ی عذاب‌آور را به شکوفه‌ای دگرسان می‌کند و آن نوگل را به گلی بهاری دگرگون می‌سازد! اما اگر خود...

ز حالم گر بپرسی گویمت خوب دریغا که ندیدی چشم مرطوب معصومه شهبازی     خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی در سر دارید، با ما در تماس باشید: 09191570936 09393353009 https://hozeyemashgh.ir انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی

با خیال بودنت به همان مکان سردی رفتم که پیش‌تر با گرمای وجودت، گرم‌ترین محلِ زمین بود، نشستم و ساعت‌ها فکر کردم؛ به گیتاری که اکنون نیست، به پتوی خزدارِ نرمی که دیگر نبود... ماه لبخند می‌زد و نظاره‌گر منی بود که با تمام حس و روح، تو را صدا می‌زد، از چشمانش، چشمه‌ی اشکی جاری بود و فقط فکر می‌کرد و فکر... با بوسه‌ای که بر پیشانی‌ام زد به تمامِ این کابوسِ ناتمام پایان دادم، با تمام احساسم در آغوشش گرفتم و زمزمه کردم: من بدون تو پایان تلخی دارم به تلخیِ قهوه‌ی دوبلِ بدون شکلات...   مبینا ترکمن...