اثری از آزاد میبدی از شاعران انتشارات حوزه مشق
آن وصل دل انگیز سحر گاه چه خوش بود من بودم و محبوب من و ماه چه خوش بود در خلوت ما غیر من و یار کسی نیست دیدار تو در پیچ و خم راه چه خوش بود تا گرم شود محفل تنهایی این دل در دستِ تو فریاد زدم آه چه خوش باد دنبال تو بودم که بهار آمد و طی شد رویید گل وصل تو دیماه چه خوش بود اشکم ز پی قامت رعنای تو جاری است بر این لب جو آن قد دلخواه چه خوش بود هجران تو آتش به سراپای دلم زد خاموش شد آن آتش...