پایتخت شعر ایران

پرمیشم ازغم ها روزای  پاییزی دارم بدون تو حال غم انگیزی یادت نمیرودازسرتو ای  تمام من بگوکجایی این دل چه میشود بیتوبسرکند داد ازجدایی ای بیخبرازعشق حالم پریشونه دنیابدون تو ویرون ویرونه صدزاروحیرونم بی توپریشونم ای همنفس  ای عشق بی تو یه ویرونم یادت  نمیرودازسرتوای تمام من بگوکجایی این دل چه میشودبی تو به سرکندداداز جدایی ترانه داد ازجدایی زخم دلم مانده درجان   تب دارم بی تونمیتونم عشق تو کم دارم   #ساغرحسینی     از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به...

از غربت چشمی که وطن شد، گله تا کی مشغول تو بودم تو نگو مشغله تا کی آشفتگیِ حال تو چون طرح معماست ای راز معمایی من، مسئله تا کی یاد تو فروریخت ستون‌های دلم را یک بار نه صدبار بیا، زلزله تا کی چشمان تو می‌گفت فقط صبر کنم، صبر ایوب نبودم بخدا حوصله تا کی شاید به تنی جان شده باشی و ندانی تو پیرهنِ روح منی، فاصله تا کی آن فارقِ سودا زده‌ را شعر، شعار است پیشِ لغت سرد جدایی، گله تا کی #اعظم اسماعیلی #بانوالف         از قلم تا جاودانگی... با شما!...

تورا بسیار دوست میداشتم هرچند میدانستم به خنجری در قلبم میمانی که تاابد باید آن را با خود به این سو و آن سو بکشانم و هرگز اثری از درد و‌جراحت بر چهره نیاورم مبادا کسی از ناله های قلب سوخته ام ندایی به گوشش برسد… آه که زندگی در پس هر گذری هرچند تورا از من دور و دور تر کرد اما هرگز نتوانست دلیل اولین تپش های این قلب زار و خسته را از یاد من ببرد… باشد که تا ابد در قلب منحوس و تاریک من مجبور به حبس باشی و ندانی که یادت پس از سال...

"قصه تلخیست قصه دل عاشقی که صدای شکستنش هرگز شنیده نشد! خیلی دلش گرفته بود مدتی بود که مرغکِ دلش آرام و قرار نداشت فشرده که میشد سیلابی میشد سهمگین و از چشمانش سرازیر میشد! نمیتوانست فریاد کند غمها و غصه هایش را، نمی‌توانست تمنای قلبش را جار بکشد همه را لای بغض گلویش می پیچید و با آب حسرت قورت میداد! مرور هر یک از آن لحظات شیرینِ آسمان آرزوهایش که مهیا شدنشان را ، به قیمت سالهای باقیمانده ی عمرش معاوضه کرده بود رنجورترش میکرد رویاهایی که معمولا اولش با دلخوری و آخرش با خنده های تلخ خداحافظی...

محبوبم خوب میدانم رقص موهای طلایه دارم درباد تورا به وجد می آورد به تکاپو می اندازد چشمان پر حجب وحیایت را   فاطمه جعفری       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه...

نام شعر: تدبیر چون نَفَس های بلندت یک صدا تکبیر است هر قَدَم با تو هوای دل ما چون شیر است با حسین(ع) دستِ جدا با قَدَمت پیمان بست دل به دستت که سپردیم، جهان دلگیر است هر نگاهت همه در دیده ی ما رهبر گشت روزگاریست که اندیشه ی ما شمشیر است به خدا راهِ سعادت ز جهان راهِ علیست(ع) تا علی(مدظله العالی) هست،شهادت به از این تقدیر است جبهه با نامِ تو سنگر شود از قامتِ عشق گرچه هر گام درین بادیه ما را دیر است همه را دادِ وصالِ تو سخن می باشد یا ز بیداد فراقت...

ماشه را چکاندی، اما نه برای پایان، که برای آغازی دیگر. گلوله‌ای از نور، سینه‌ام را شکافت و زخمی شد که از آن پرنده‌ها پرواز کردند. ماشه را چکاندی و در تاریکی، سپیده‌دمی زاده شد. جهان از نو شکفت، با هر قطره خونی که به ریشه‌های امید رسید. #مریم_نصیری_پور         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی...

و خدا ، اندوه سنگ را می دانست و خداحافظ رازِ تلخِ آن سنگ که نمی دانست کدام جوجه گنجشک را یتیم خواهد کرد واندوه ، اشک میریزد بر قلبم سنگین تر از اندوه شب می خواهم بروم مثل لبخندی که بعد از بغض می رود مثل ابری که بعد از باران می رود مثل چشم اندازی که بعد از سیل می رود می خواهم بروم ترس من از حادثه نیست ترس من ، از ترسی است که بعد از تاریکی می رود و خدا حافظ راز تلخ آن سنگ #جمشید_بصیر_مهر       از قلم تا جاودانگی... با شما!...

#افسونگرانه 🌹🍃🌹🍃🌹🍃 از قلب رنجورم چیزی نمیدانی از آتشی سوزان آن اشک پنهانی من آرزویت را درعمق دل دارم جانم شدی، اما در تن نمیمانی بر لوح چشمانم نام تو حک گشته اما تو از چشمم آن را نمیخوانی عشق تو چون خونم ، می جوشد از هر رگ اما تو خونم را پیوسته عطشانی آخر من از دستت یک روز میمیرم با جسم تب دار و با حال طوفانی من مطمئن هستم هر دست را دادی میگیری آن را پس روزی به آسانی بگذار تا گویم این حرف آخر را روزی تو هم سهمت گردد پریشانی ایمان به آن...

پرنده های باران فرشته های زلال از آسمان فرود آمدند و نوک هایشان بر سقف شیروانی ضرب گرفت تنها یکی از آنها به نبض باران نغمه ، سر داد باید به دیدنت می آمدم چتر در کنار آینه آویز بود و بارانیِ تو شانه را برداشتم و شانه به شانه ات ایستادم موهای بلندت بر صورتم جاری بود و نفس هایت بر گردنم لبخندت در آیینه باریدن گرفت دستم را  در بازوی بارانی ات گره زدم من و بارانی ات هر دو زیر یک چتر در جنگل مه آلود آینه گم شدیم و تو همچنان بر سقف شیروانی آواز می...