اثری از محسن مصلی نژاد از هنرمندان انتشارات حوزه مشق
شاید اگر کمی صبر کرده بودی من هم باب دلت میشدم اوضاع بهتر میشد و شبیه آرزوهایت میشدم شاید اگر مانده بودی به هر لحظه ی احساسی اشک گوشه ی چشمانم نمی نشست از کنار تو بودن مغرور میشدم به خودم میبالیدم از پاییز و غروبای دلگیرش نمیترسیدم شاید اگر دلت با من بود میماندی و پابه پای من آن روزهای لعنتی را سر میکردیم گفته بودم این شب موندگار نیست ماه را به صورت ماهت دادم و دل در گرو طلوع سپرده ام بگذار سپیده را دست در دستانت به تماشا بنشینم دستانم را درین شب تاریک رها نکن...