پایتخت شعر ایران

پیش ما دیوانگان، آزاد و زندانی یکیست بنده ی درگاه حق یا بت پرستی هم یکیست پیش ما سوته دلان، عابد و میخاره یکیست کعبه و دیر و‌ کلیسا و خرابات هم یکیست پیش ما دیوانگان، مسجد و میخانه یکیست سرخی رنگ می و آتش پروانه یکیست #محمدرضا_قهرمانی           خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی در سر دارید، با ما در تماس باشید: 09191570936 09393353009 https://hozeyemashgh.ir انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی

نمی‌دانم مشکل از من بود، یا از درس‌ها، چون... در آرایه‌ تکرار بیت‌‌های ادبیات، به نام تو می‌رسیدم... در کاوش تاریخ، تو را عامل هر گونه آشوب می‌دیدم... در افعال عربی، چهارده صیغه فعل«دوست داشتن» تو را صرف می‌کردم... در علم منطق، فقط دوست داشتن تو را منطقی می‌دانستم... در علم جغرافیا، نواحی نزدیک به تو را، به عنوان حاصلخیزترین و خوش آب و هواترین نواحی دنیا می‌شناختم... در فرمول های فیزیک، جاذبه را در چشم‌های تو می‌دیدم... در زیست انسانی، تو را سلول های بنیادی قلبم می‌دانستم... در ترکیبات شیمی، تو را ذرات ریز تشکیل دهنده کل دنیایم می‌دانستم......

قول باز آمدنت را بارها به گنجشکها داده ام معلوم است دیگر حرفم را باور ندارند از اجتماع هر صبحشان پیداست سر شوریدن دارند قول باز آمدنت را به درختها که میدهم سبز میشوند شکوفه می دهند و آنگاه که تو را نمی یابند می پژمرند می میرند و این عادت هر ساله ی شان شده است قول باز آمدنت به ماهی ها را.. پس میگیرم تورها خسته اند ماهی گیران گرسنه و لنج داران را موجهای بلند کلافه کرده است باور کن هیچ قولی به دریاها نداده ام خودشان همه چیز را دیده اند! #مجتبی_رجبی       خدمات...

گذرِ زمان چاره‌ی کار نیست؛ گذر زمان چای را سرد، قند را آب، آدم را پیر، دل را بی‌تاب، مویِ رنگِ پرِ زاغ را مثل برف سفید، مشکل را بزرگ‌تر، غم را بیشتر، انسان را بی‌حوصله، شعله‌ی نیمه روشنِ عشق را خاموش، درد را عادی و دلتنگی را رفع می‌کند. قدِ نوشیدنِ یک چای فرصت آمدن و آب کردن قند در دلم را داری، اگر نیامدی و امیدوار یاری رساندن زمان بودی وقتی پیر شدم از تو برای نوه‌هایم هیچ نمی‌گویم، دلم تا بی‌تابت است منتظرت خواهم ماند، مویم که از فراقت سپید شد به حتم مشکل‌مان بزرگ‌تر هم خواهد...

با خیالِ لب هایت بر تنِ چمدان بوسه می کارم که شاید به وقت رفتن جوانه بزند ردِ پایِ لبانت و زبان به سخن بگشاید و آرام در گوشِ گل های پیراهنم خواهش مندانه زمزمه کند، حروفِ ماندن را باور کن همین برای قلب من کافی‌ست که از آوای نالانِ خیالِ لب هایت بهانه ای را برای نرفتن بسازم. شاعر : فاطمه لطیفی         خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی در سر دارید، با ما در تماس باشید: 09191570936 09393353009 https://hozeyemashgh.ir...

چشم تو چشمان زیبای بهار اخم تو آتش زده برجان یار خنده ات‌ شیرین شکر زیبا کنار لعل گفتارت طلیع شهریار     «آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا » شهریارا با چو منی عکسی کنون انداختی آرزوهای دلم را کلون انداختی   #فرحنازمولائی           خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است. شما هم اگر رویایی در سر دارید، با ما در تماس باشید: 09191570936 09393353009 https://hozeyemashgh.ir انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی

بیشه‌ی رویای من دوست داشتم. وقتی ازدواج کردیم . دریک جنگل زیبا میان درختان سرو بلند یک کلبه ی زیبا داشته باشیم.هرصبح زود که ازخواب بیدارمی‌شم چشمم به طلوع زیبای پشت پنجره بیافته وبا یک حس قشنگ پا برهنه بدوم برم کنار چشمه‌ی دامنه ی کوه ودستامو ببرم داخل آب خُنکش ویک مشت ازآب زلالش بزنم به صورتم . وای! چه حس قشنگ وشاعرانه ای بدوم دنبال شاپرکهای زیبای کنارگلها انگشت پاهایم بخوره به سنگ داخل چمن وازدردش اشکم دربیاد فریاد بزنم روبه آسمان بگم وای نه خداجونم درد داره. وقتی تو صدامو می شنوی با خنده درآغوشم بکشی وبگی...

پسر شجاع   پادشاهی بلبلی داشت که صدای زیبایش در تمام قصر می پیچید . روزی پرنده مریض شد و پادشاه گفت :هر کس خبر مرگ پرنده را بیاورد اورا میکشم و البته کسی حق ندارد به من دروغ بگوید وبلبل را برای درمان به بیرون از قصر بردند. تا اینکه روزی بلبل مرد و هیچ یک از درباریان و اطرافیان شاه جرات گفتن مرگ پرنده را نداشتند و هر بار پادشاه از احوال بلبل سوال میپرسید هر کدام از درباریان چیزی می‌گفتند تا پادشاه شک نکند تا اینکه پسر یکی از خدمتکاران که مشغول بازی بود پادشاه را درحیاط...

روز مادر روز تو شد مادر من شد همه سو بهار تو بوسه زنم بخوانم از صورت گلعُذار تو روز تو شد تا بدمد غنچه ی گل ز هر طرف شعر سراید پسرت سینه شود شکار تو شرح دهد آمده ای تا ز جمال روز تو شعر بگوید که شود مایه ی افتخار تو دل که بکرده هوس گرمی آغوش تو را باز بغل بخواهد از گرمی خوشگوار تو باز بغل گیر منم غنچه ی باغِ دل تو باز منم طفلک تو کودک خرد و زار تو منتظرم خنده کنی باز مرا زنده کنی همچو دل کودک مصر آن منم...

غریبه ی تنها گرچه حال من خرابه این روزا واسه هیچ کسی مهم نیس مردنم مثل یه خوابی که تعبیری نداشت ساده بود انگاری از یاد بردنم عطر من واسه همه غریبه بود چشم من ،هیچکی رو دلبسته نکرد شونه ی من خونه ی کسی نشد بودنم کسی رو وابسته نکرد من به هر کسی رسیدم دیدم قبلِ من از عاشقی سیر شده دل من برای هر کی لرزید گفت برو برای من دیر شده   بوسه هام مرهم هیچ زخمی نشد حس من به درد هیچ کسی نخورد منو هیچ آدمی حتی یک شب تویِ مهمونیِ آغوشش نبرد چشم...