پایتخت شعر ایران

آبان هوای شهر را ورق می‌زد و خیابان از لای انگشتانش مثل برگ سوخته فرو می‌ریخت. باد اسامی ممنوعه را از روی دیوارها می‌لیسید و مأمورهایی که سایه نداشتند پشت پنجره‌ها قدم می‌زدند. در کوه‌های غرب صدای گلوله به ابرها رسیده بود و باران به جای آب ترس می‌بارید. ارابه‌رانِ جهنم از نوبت شبانه‌اش استعفا داد و گفت دنیای زندگان جای تازه‌تری برای وحشت پیدا کرده. جاده‌ها پُر از ردّ چکمه بود و نام‌هایی که با اولین بخار سحر پاک می‌شدند. هیچ‌کس در دفتر روزنامه‌ها جا نمی‌شد جز تیترهایی که نمی‌گفتند چه کسی افتاده و چه کسی ایستاده. درخت‌ها به...

زخم‌هایم را سال‌هاست با دست‌های خودم مرهم زده‌ام و در خاکِ فراموشی به خاک سپرده‌ام تمامِ پیش‌درآمدِ تاریکی‌ها را. حالا از منِ دوباره‌روییده، هیچ خارِ تازه‌ای سر نمی‌کشد. زنم؛ ایستاده، چون کوهی که بادها نامش را از یاد نمی‌برند. دریایم؛ پنهان در صدف، آرام، اما پر از موج‌های نگفته. جنگلم؛ سبز، با ریشه‌هایی که هیچ زمستانی نمی‌خشکاند. اما خاکسترم در یک نقطه فرو می‌ریزد جایی شبیه لوت، وقتی وطنم تب می‌کند و نفسش به خس‌خس می‌افتد. زهرا اسلامی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز...

سمنو جوشد ز دیگِ خانه‌های گِلی عطر جان‌پرور زند بر کوچه‌های گِلی بوی خاکِ تازه با بخارِ شیرینش می‌دمد امید را در سینه‌های گِلی باغ‌های انار، سرخ‌فام و پرشکوه چون دلِ عاشق تپد در سایه‌های گِلی هر دُرِ سرخش نشانی از محبت‌ها هر شکوفا قصه‌ای از قصه‌های گِلی سفال شهرضا به طاقچه‌ها نشسته است چشم تاریخ است در دستِ دعاهای گِلی هر ترک خاموش بر لبِ کوزه‌ی پیر می‌سراید قصه‌ای از روزگاری گِلی هر قاشق شیرین یادِ کودکی‌ها را می‌برد تا کوچه‌های بی‌ریای گِلی خنده‌های کودکانه در دلِ کوچه می‌دود با شورِ جان در سایه‌های گِلی هر نسیم صبحگاهی بر...

در بادهایی آبستنِ باران و رعدهایی خفته در دامانِ اژدهای شب، آنجا که حریرِ لرزان، بر شاخه‌ای سبز می‌تپید و صدای جغدی خواب‌زده در پنجه‌ی درخت، چون آوازِ مرگ، ناله می‌زد زنی، با پاهایِ قلبِ بی‌راه راه می‌پیمود و تو، گیر در چنگالِ فکری سیاه، گرگی در کالبدِ مردی بودی که جهان را خاکستری می‌دید #ملیحه_عزیزی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان...

خانه خاموش شده ،صحن و سرایش بی تو آسمان غرق غم است حال و هوایش بی تو گوشه ی چشم منِ غمزده سیل است ،ببین تیره و تار شده حال و هوایم بی تو ۷ دی ۴۰۴ #مریم_نیکپور       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه...

ما به تقدیر نرفتیم، ز تسلیم رسید عقل چون دید، گریخت و دلِ ما پوسید خرقه را سوختم از آن شب که تو ساقی شده ای کفر از دستِ تو افتاد و به ایمان برسید پیر گفتا: «بزن این شیشه‌ی تقوا به زمین» گفتمش: «راهِ خدا بر در میخانه رسید» زهد پوسید و فرو ریخت به یک خنده‌ی مست رازِ توحید عجب، از لبِ خندان  پرسید گنه‌ام گر بنویسند، به نامِ تو خوش است سیه آن‌جا که تویی، صورتِ عرفان بوسید آرش این دعویِ پاکی ز که آموخته‌ای؟ آن‌که یک‌بار به خود رفت، به کفران برسید ✍️آرش_ساکی      ...

نام شعر: هم قَسَم خدایت را قسم دادی که جان در راهِ لب تشنه که تو بیرون کنی از دامنِ این شهرِ پر فتنه بلاها را ،خطاها را، خدایا این ستم ها را نه جانی در بدن دارم نه احساسی بر این دشنه ز سوز سینه می زد دودِ در چشمِ سیه ثابت ولی از دیده های ما همان خونِ ستم دیده چو بر درگاهِ حق رفتی سلامی هم به ایران کن چو خورشید آمدی رفتی جفاها را رها مانده از آن روزی که خود بردی به مهمان خانه‌یِ رضوان بِگِر(۱) کودشت(۲) مثالِ فاطمه زهرا(س) لگد خورده اگر چه ما...

ایستاده ام میانِ میل و بی رغبتی ات ، میانِ امید بخشیدنت و تردیدی که بر قلبم می کوبد . غرقم در تمنای عشقِ تو ، و گاه از همین عشق می گریزم . با چشمانی هراسان ، به چشمانت می نگرم.... آه.... جز چشمانت ، به کجا پناه بَرَم ؟ نویسنده : مبینا شمسینی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم....

باغبان چشمهایت بر دلم غم کاشته بار سنگینی به روی قلب من انباشته در هراسم گرمی دستان تو رؤیا شود تو یقینا رفته ای دل آمدن پنداشته شیشه ی عمرم شکسته پای عشقت بی وفا آینه از انتظار تو ترک برداشته اسب خود می تازی و پر میکنی بغض مرا گویی این عاشقی شدن سودی برایش داشته سهم من حسرت شد و سهم تو از چشمان من نوشدارویی که قلبت شوکران انگاشته #معصومه_بهرامی_پور #سحاب

برایت می‌نویسم «عزیزتر از جانی» و قاب می‌گیرم این کلام را مزین می‌کنم دیوار اتاق را به عاشقانه‌هایم در کنار تصویر چشم‌هات و بوسه می‌زنم بر لطافت خاطره و حتی بر بی‌رحمی نهفته در خداحافظی‌ات تو تا ابد ماندگاری یگانه‌ای و فراموش نشدنی فراگیر شو مثل عطر نفس‌هات در حافظه‌ی این کالبد خاکی بمان و بگذار این خانه این اتاق به عطر «عشق» مبتلا بماند #ساحل_اربابی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق...