پایتخت شعر ایران

آخر یک روز پاییز ساکت و سرد و غم انگیز برگی از شاخه جدا شد در کنار رودی افتاد رود زد فریاد ای برگ از چه روزردی؟ کجا بودی چه می کردی؟ پس چرا افتاده ای از پا خسته از دنیا من ولی شادم رود آزادم بس خوش آهنگم برگ گفت خاموش من تنها و دلتنگم فریده نادی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران...

خیال باز در خیالم با تو راهی میشوم از میان کوچه باغ های پاییز باز دلم باتو اوج میگیرد همچو صدای هق هق شب گریه هایم صدای باد برایم صدای غم است ... باز در خیالم هوای دلم ابریست اشکهایم میبارد و منِ بهانه گیر شانه هایت را کم می آورم این جای قصه را نمیدانم عشق خیال است یا حقیقت ... ؟ و من در حقیقتِ خیالم تمام ساعت های دنیارا کم می آورم برای لمس دستانت برای شنیدن شعرهایت برای بی وقفه پیاده روی های عاشقانه زیر باران پاییزی شبانه هایم آه ... باز در خیالم میان صدای...

(سکوت) چند سطری برایت سکوت یادگاری گذاشتم، تا در خلوت خود هر طور که دوست داری معنا کنی اما! بیا همه ی روزها را عاشقانه مدام دلتنگ هم باشیم شاید، روزی عشق هم مُسری شود و عالمی را مبتلا کند. ✍️#رویا_⭐ابراهیمی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت...

از دارو خانه سیزده آبان تا برسم ایستگاه اتوبوس هفت تیر ،  اتوبوس رفته بود چهل دقیقه منتظر نشستم تا بعدی بیاد . از آسمان مذاب می بارید  هلاک شدم . بس که اتوبوس شلوغ و همه به هم چپیدن بوی عرق ها و ادکلن ها با هم قاتی شده، حالت تهوع گرفتم . نمیدونم  چرا  این روزها مشامم قوی شده ، خوبه کیسه پلاستیکی دارو ها بود وگرنه چه افتضاحی به بار می اومد .خانم سالخورده ایی جاشو بهم داد و  تو گوشم گفت  بارِشیشه داری مادر ؟ نمی دونم از شنیدن حرفش خوشحال باشم یا خون گریه کنم...

عمره داره میگذره هر چه بریم ما به پیش دنیا داریم و آدما دنیای درده با غما کاش به عقب برگردیم نه دنیای زخم و نیش سیداسلام فاطمی         از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم. خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان،...

شب که میشود قلبت را بر قلبم بگذار، شاید خوابم ببرد تا از تاریکی شب بگذرم شبها دوست داشتنت شکل دیگریست گاهی میانِ غزل واژها و گاهی میانِ خنده ی سکوت و هر روز عشق، زودتر از خورشید بر قلبم می تابد هر چند که، بخشِ مهمی از وجودم در خواب جا میماند ✍️#رویا_⭐ابراهیمی       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر...

دلنوشته : فریادم را تو باور مکن! پشت این نقاب پر است از هیاهوی سکوت.. بغضم را تو باور مکن! پشت این چشمان تر دلی است پر از کویر سیلاب.. رفتنم را تو باور مکن! پشت این رفتن پر است از پای دونده‌ی بی جان.. نگین خضری       از قلم تا جاودانگی... با شما! انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی...

ایستگاه زرد پاییز ای‌ نگاهِ تو سرشار از انتظار انگار در سکوتِ تو در می زند بهار انگار در حقیقتِ این قصه مانده ای وقتی که تازه می رسد از شاخه ات انار باید که شاعرانه تر از برگ ها شوی با هر صدای خش خشِ این شعرِ بی حصار هر گاه عاشقانه دلم تنگ می شود می گیرد از غروبِ تو در سینه ام قرار ای جمعِ برگ های تو تصویرِ نابِ عشق در زیرِ پای تک تکِ غم های روزگار از ایستگاهِ زردِ تو همواره می روند این روزهای مانده ات آهسته چون قطار   محسن زید علی...

من روزهایی که فکر و گاهی درد مرا در خودم مچاله میکند ، دوست دارم. روزهایی که ساکتم ، آرامم و کم حرفم … این روزها گاهی مرا از همه ی آدم ها دور می کند و من می شوم ، یک آدم آرام و بی آزار و در خود فرو رفته … در آن لحظه هر کس هر کاری کند ، هر نگاهی به من داشته باشد ، من فقط نگاهش میکنم میگذرم ، بدون هیچ حرفی ، کلمه ای … من این روزها را دوست دارم ، روزهایی که ساکت ترم … آرام ترم … بی آزارترم .....

من می دانم و باور دارم روزی آفتاب تنها به امیدِ گرم کردنِ دل های یخ بسته از پشت سنگر های کوه ها طلوع، و بی رخصت از تنِ تو خالیِ دریچه ها گذر خواهد کرد تا بر کوچک ترین گلِ قالیچه ی اتاق که از بدو تولدش، نگاه از هیچ دیده ایی، ندزدیده برق بیندازد و عدالت را از نو بر پا کند؛ در سرایِ تاریکی تو هم باور کن دوست من امید دروغ نمی گوید من آمدن این روز را از دهان آخرین برگ سبز پائیزی شنیدم آنگاه که ماجرایِ سرکشی و مقاومتش با باد را برای گنجشک...