این خانه صاحب دارد ای دنیا
چند روزی دل بیقرار شده بود. با هر ترفندی که می دانستم نمی توانستم آرامش کنم،گاهی برایش شعر می‌خواندم،گاهی ذکری می گفتم،گاهی هم کاری کارش نداشتم شاید که خودش آرام گیرد. آرام که نشد هیچ،بیقراریش بیشتر شد. همانند طفلی که در هیاهوی بازار دست مادر را رها کرده و در شلوغی پی آن می گردد.
تا آن شب،شب از نیمه گذشته بود به سختی خواباندمش که با صدای ضربان قلب به همراه تپش بالا از خواب پریدم، دوباره چه شد. خدایا این چه خوابی بود، رویا بود،کابوس بود،یا نکند خبرهایی است که این طور بی قراری، دستش را گرفتم به پشت پنجره بردم، شهر در تاریکی مطلق بود،از خیابان اصلی گاه گداری صدای ماشینی در حال تردد به گوش می‌رسید، به کوچه که نگاه کردم فقط چند چراغ روشن سوسو میزد.نگاهم به آسمان افتاد حال و هوای همیشه را نداشت،انگار از بالا چیزهایی می بیند و نمی تواند به زبان بیاورد. دوباره سری به دل بیقرارم زدم،تو هم آن فکری را میکنی که من میکنم،آیا اتفاق بزرگی در راه است.این خواب را قبلا هم دیده ام.آن نیمه شبی که…نه این چه فکریه،خودت را بيش از آزار مده، این چه افکاری است نیمه شب به سراغت آمده.درونم آشوب بود.فقط خداوند می توانست دل بیقرارم آرام که نه،تسکین دهد.وضو گرفتم و چند آیه قرآن خواندم.
به هر زحمتی بود خود را تا صبح کشاندم،صبح که چشم باز کردم سینه ام سنگین تر شده بود،حال عجیبی داشتم که نه می‌توانستم بگویم نه می‌توانستم سکوت کنم،فقط خداوند حال مرا درک می کرد.
سراسیمه و ناخواسته به سمت تلویزیون رفتم با بسم الله روشنش کردم،یا علی بلندی گفتم ،پاهایم سست شد ودیگر هیچ نفهمیدم. چشمهایم خیره به صفحه‌ مانده بود.رو به دل کردم و گفتم:دلا دیدی چه آمد بر سر ما.این بود آن همه بیقراریهای شب وروزت.چه شد دوباره؟ اینبار سخت از قبل،مگر گناه عزیزان سفر کرده چه بود؟ به غیر از نیکی به خدا و خلق خدا مگر چیز دیگری بود؟ کوردلان سیه دل چه می دانند نیکی چیست،خدا کیست. دست ها را رو به آسمان بلند کروم و گفتم خدایا کمکمان  کن ما به غیر از تو پناهي نداریم.
کانال تلویزیون را عوض کردم شاید چیز دیگری بگوید یا خبر دیگری،همه همین بود،زیر نویس هم بیانگر خبری مهم بود.عزیزانی را از دست دادیم که سالها برای این انقلاب زحمت کشیدند و پاداششان جز شهادت چیز دیگری نیود.آنها مزد خود را گرفتند. اما ما چه کنیم؟ ما نبود و جای خالی آنها چه کنیم؟
یادم آمد که این انقلاب برای آبیاری خود و استقامتش خونه‌ای بسیار داده است.این دشمنان همانهایی هستند که نه به زنان رحم می‌کنند و نه به طفل به دنیا نیامده .اینها همانانی هستند که دم از آزادي و حقوق بشر می‌زنند.
به هر حال اتفاقی که نباید می افتاد،افتاده است. وقت،وقت شیوه و زجه و بی‌قراری نیست.وقت ،وقت ایستادگی و مقاومت است.وقت دفاع جانانه از میهن است.وقت علم به پا کردن است.اینبار هم مثل همیشه و دفعات گذشته باید سربلند بیرون بیاییم دنیا باید بداند و ببیند این خانه صاحب دارد.

دکتر معصومه کردی گودرزی

از قلم تا جاودانگی… با شما!
انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم.

خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است.

انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی.

09393353009

09191570936

#چاپ_داستان #چاپ_شعر #چاپ_رمان #داستان #شعر #رمان #شاعر #نویسنده #چاپ_کتاب #فردین_احمدی #حوزه_مشق #انتشارات_حوزه_مشق #نویسنده #محقق #پژوهشگر #مترجم #ایران #قلم #کتاب #ادبیات #فرهنگ #هنر