ایران  تا ابد می‌ماند

این روزها نام ایران فقط نام یک سرزمین روی نقشه نیست؛ بیشتر شبیه یک «موضع» است. موضعی میان هیاهوی جهانی که هر روز صف تازه‌ای از فشارها و دشمنی‌ها می‌چیند. گویی این کشور را نه با کوه و دشت و شهرهایش، که با فعلِ «ایستادن» باید تعریف کرد.

دنیا تندتر از همیشه می‌چرخد؛ قدرت‌ها جای خود را عوض می‌کنند، پیمان‌ها بسته و شکسته می‌شوند، و منافع، اخلاق را کنار می‌زنند. در این میان، بعضی ملت‌ها ترجیح می‌دهند در سایه بایستند تا آسیب نبینند. اما ایران سال‌هاست راه دیگری را انتخاب کرده؛ راهی که راحت نیست، اما شبیه خودش است. راهی که هزینه دارد، اما کرامت هم دارد.

شاید تو هم مثل خیلی‌ها صبح که اخبار را می‌بینی، زیر لب بگویی: «باز هم فشار، باز هم تحریم، باز هم تهدید.»
اما بعد چه می‌شود؟
زندگی را تعطیل می‌کنی؟
نه.
چای را می‌ریزی، کفش‌هایت را می‌پوشی و می‌روی سر کار، سر کلاس، سر قرار زندگی. همین «نه» گفتنِ بی‌صدا به ناامیدی، همان مقاومت واقعی است.

اینجا ایستادگی فقط در شعارهای بزرگ خلاصه نمی‌شود. در جزئیات است.
در مادری که با همه گرانی‌ها سفره‌اش را پهن می‌کند.
در جوانی که با کمترین امکانات، بیشترین رویاها را می‌سازد.
در کارگری که چراغ کارگاهش را خاموش نمی‌کند.
در دانشمندی که با وجود محدودیت‌ها، دست از تجربه و کشف برنمی‌دارد.
ایران با همین آدم‌های معمولی، غیرمعمولی شده است.

از بیرون شاید تصویرش این باشد: کشوری تنها، زیر فشار جهان.
اما از درون، ماجرا فرق می‌کند. اینجا تنهایی شبیه یک دژ است؛ مثل کوهی که هرچه باد شدیدتر می‌وزد، ریشه‌هایش محکم‌تر می‌شود. سال‌ها تحریم، تهدید، جنگ روانی و اقتصادی، قرار بود این ملت را خسته کند؛ قرار بود بگوید «نمی‌شود». اما هر بار، جواب چیز دیگری بوده: «می‌سازیم.»

برای بسیاری از مردم، این ایستادن فقط یک انتخاب سیاسی نیست؛ یک باور است. باور به اینکه ایمان و هویت را نمی‌شود معامله کرد. اینکه اسلام برایشان فقط یک نام نیست، یک شیوه زیستن است؛ عدالت‌خواهی، غیرت، دفاع از مظلوم، و نرفتن زیر بار زور. شاید همین است که بعضی‌ها را عصبانی می‌کند: اینکه ملتی حاضر نیست شبیه نسخه دلخواه دیگران شود.

ایران این روزها شبیه چراغی در باد است. همه فکر می‌کنند حالا دیگر خاموش می‌شود. اما هر بار که دستِ باد تندتر می‌شود، شعله جمع‌تر و سرسخت‌تر می‌سوزد. خاموش نمی‌شود؛ فقط فشرده‌تر و عمیق‌تر می‌درخشد.

و حقیقت اینجاست:
ایران فقط «او» نیست؛ «ما»ییم.
اگر هنوز امید داری، اگر هنوز می‌سازی، اگر هنوز با همه سختی‌ها می‌گویی «ادامه می‌دهیم»، تو هم بخشی از همین ایستادگی هستی. این کشور با تصمیم‌های کوچک ما سر پا مانده؛ با نرفتن، با ماندن، با ساختن.

شاید همه دنیا روبه‌رویش بایستد، اما ملتی که به خودش تکیه کرده، هرگز تنها نیست.
ایران هنوز ایستاده است؛ نه از سر لجاجت، که از سر ایمان.
نه برای جنگیدن با جهان، که برای فروخته نشدن به آن.
و تا وقتی این روح در مردمش زنده است، این ایستادن ادامه دارد؛ آرام، عمیق و شکست‌ناپذیر.

معصومه کردی گودرزی
دکتری جامعه شناسی

از قلم تا جاودانگی… با شما!
انتشارات حوزه مشق با عشق به کتاب و باور به استعدادهای این مرز و بوم فعالیت می‌کند. ما به جای ساختن کتاب‌های سطحی، به خلق آثار ماندگار و حمایت از نویسندگان و شاعران عزیزمان افتخار می‌کنیم. هر نقدی که از روی خیرخواهی و سازندگی باشد، گوش جان می‌سپاریم؛و با قدرت به مسیرمان ادامه می‌دهیم.

خدمات ما شامل چاپ کتاب‌های شعر، داستان، رمان، دلنوشته، کتاب کودک، ترجمه و تبدیل پایان‌نامه به کتاب است.

انتشارات حوزه مشق؛ جایی برای رویش، قلم و جاودانگی.

09393353009

09191570936

#چاپ_داستان #چاپ_شعر #چاپ_رمان #داستان #شعر #رمان #شاعر #نویسنده #چاپ_کتاب #فردین_احمدی #حوزه_مشق #انتشارات_حوزه_مشق #نویسنده #محقق #پژوهشگر #مترجم #ایران #قلم #کتاب #ادبیات #فرهنگ #هنر