پایتخت شعر ایران

سال‌هاست جنگ، نه بر سر نان است نه بر سر خاک؛ جنگ بر سر علی‌ست. از همان روزی که عدالت را در محراب زدند، جنگ آغاز شد؛ جنگی که تاریخ را دو پاره کرد: یک‌سو علی، و سوی دیگر… همه‌چیز. علی یعنی ایستادن؛ یعنی شمشیر وقتی که باید، و صبر وقتی که حق در خطر است. علی یعنی حکومت اگر بوی قدرت بگیرد، باید فرو بریزد. و همین، برای دنیا غیرقابل تحمل بود. پس دشمن، نام علی را تاب نیاورد؛ قرن‌هاست که با تحریف می‌جنگد، با تهمت، با فتنه. و امروز، جنگ همان جنگ است اما با ابزارهای تازه؛ نه...