پایتخت شعر ایران

شعرمن شعرمن آبی نیست شعرمن تیره وخاکستری است شعرمن درنفس یک شب سردو یخی دفن شده نه تبسم دارد نه قناری نه درخت نه گل داوودی پرآوازهمان جغدپلیدی است که شوم است وبه لب خبر بد دارد کاش میشدکه قناری باشد ودرختی که برآن لانه ای باشدوآوازی سبز کاش میشد که دگر جغدپلیدنفسش بندآید ونخواندبربام کاش میشد سبدی باشدودرآن همه ازنسترن ویاس سپید پر و عطر گل داوودی ونرگس باشد کاش میشد نفس صبح امید نفس آن شب سردویخی را به گلو حبس کند وبتابدخورشید کاش میشدآبی دریاها رنگ شعرم باشد کاش میشدکه تبسم باشد. سروده: محبوبه صادقی متولد۱۳۵۸/۰۶/۳۰ استان...