اثری از مبینا ترکمن از نویسندگان انتشارات حوزه مشق
کسی چه می داند که شب ها با چه خیال ها و فکر هایی میخوابیم ، صبح ها با چه درد و فشاری بیدار می شویم و به همان روزهای تکراری ادامه می دهیم ! ما آنقدر درگیر غم ها شده ایم که نمی دانیم این 24 ساعت هایی که هی میگذرد طلایی ترین ساعات عمرمان است . عمر ما در حسرتِ داشتن و رسیدن به آرزوهایمان گذشت ؛ " عمری که دگر بر نمی گردد و آرزوهایی که بر باد رفته اند " هر ساعت چشم به انتظار آمدن روز های روشن بودیم دریغ از اینکه میشد همین ساعت...